I SAB/Op 51/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji o przyznaniu specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia: odrzucić skargę. I. K. [dalej: skarżąca, strona] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w sprawie z odwołania od decyzji Burmistrza Korfantowa z 12 lutego 2024 r. nr OPS.5035.1.2024 o przyznaniu specjalistycznych usług opiekuńczych. Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 15 maja 2024 r. wezwano skarżącą pismem z 20 maja 2024 r. do nadesłania egzemplarza skargi (wniesionej w formie dokumentu elektronicznego) prawidłowo podpisanego podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ponieważ w wyniku weryfikacji podpisu na skardze stwierdzono, że podpis nie został odnaleziony. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) [dalej: ppsa]. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej, za pośrednictwem Poczty Polskiej, do rąk dorosłego domownika, w dniu 23 maja 2024 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (karta 29 akt sądowych). Strona, w piśmie przewodnim do skargi, złożyła bowiem oświadczenie, że rezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z akt sprawy wynika, że strona w zakreślonym przez Sąd (wynikającym wprost z ustawy) terminie nie nadesłała prawidłowo podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a ppsa). Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a ppsa dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b ppsa). Według art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskutek zarządzenia z 15 maja 2024 r. wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej prawidłowe podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej 23 maja 2024 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 24 maja 2024 r. i zakończył się wraz z upływem dnia 31 maja 2024 r. Na zasadzie art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Dzień 30 maja 2024 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy ze względu na święto Bożego Ciała (art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, Dz.U. z 2020 r. poz. 1920). Z tego powodu termin do uzupełnienia braku formalnego skargi zakończył bieg wraz z upływem dnia 31 maja 2024 r. (piątek). Strona w zakreślonym terminie nie uzupełniła wyżej wymienionego braku formalnego skargi. Wobec powyższego, skoro – pomimo prawidłowego wezwania – skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.