I SAB/Op 6/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w O.w związku z wniesionym zażaleniem na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez R.W. reprezentowanego przez adwokata P.K.K., jest bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w O. w związku ze złożonym przez R. W. w dniu 18 lutego 2008r. zażaleniem na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 7 lutego 2008r. Od skargi nie został uiszczony wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Natomiast w myśl art. 221 wskazanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Złożona przez pełnomocnika skarga, stosownie do treści §2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 231 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała wpisowi stałemu w wysokości 100 zł. Pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem miał obowiązek opłacić gotówką - do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu - opłatę w tej wysokości i we właściwej formie bez wezwania. Pełnomocnik nie uczynił zadość tym wymaganiom, a zatem stwierdzić należy, że skarga w tej sprawie jest nienależycie opłacona i zgodnie z art. 221 powołanej ustawy, podlega odrzuceniu.