I SAB/Op 80/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Burmistrza Głuchołaz w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu M. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Przedmiotem skargi wniesionej pismem datowanym na 10 września 2025 r., przez M. M. (dalej: skarżący, strona, wnioskodawca) jest bezczynność Burmistrza Głuchołaz (dalej: organ, Burmistrz) w sprawie załatwienia wniosku kierowanego przez skarżącego do organu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 dalej: ustawa lub u.d.i.p.). Skarga została wniesiona w następującym stanie prawnym i faktycznym. W dniu 16 lipca 2025 r. wnioskodawca złożył, za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek o udostępnienie informacji publicznej o treści: "Proszę o udostępnienie następującej informacji publicznej: W latach 2017-2019 remontowano staw przy ul. Parkowej i Józefa Lompy w Głuchołazach. Chciałabym uzyskać odpowiedzi na następujące pytania: 1. Kto ze strony Urzędu był odpowiedzialny za nadzór nad opracowaniem dokumentacji projektowej remontu stawu, przygotowanej przez biuro projektowe? 2. Czy w trakcie opracowywania dokumentacji projektowej przez biuro projektowe była ona konsultowana lub uzgadniana z przedstawicielem Urzędu (np. uzgadniano rozwiązania, które bardziej będą odpowiadać zamawiającemu, tj. Gminie)? Jeśli tak - proszę wskazać, kto był tym przedstawicielem Urzędu, który uczestniczył w uzgodnieniach (być może jest to ta sama osoba, o którą pytam w pytaniu 1). 3. Czy na etapie odbioru projektu, odpowiedzialny za to pracownik Urzędu zgłaszał i udokumentował jakiekolwiek zastrzeżenia dotyczące jakości, kompletności lub zgodności dokumentacji projektowej z zamówieniem albo ustaleniami, np. o których mowa w punkcie 2? W szczególności - czy zwrócono uwagę na brak wymaganych opinii lub uzgodnień z zakresu ochrony przyrody, np. konsultacji ze specjalistą w sprawie wpływu projektowanych rozwiązań na płazy bytujące w stawie? Jeśli tak - proszę o udostępnienie informacji, czego dotyczyły te uwagi. 4. Czy dokumentacja projektowa została formalnie zatwierdzona i odebrana przez pracownika Urzędu jako zgodna z zamówieniem, czy też przyjęta warunkowo lub z zastrzeżeniami - ze względu na ewentualne niezgodności, o których mowa w poprzednim punkcie (pytaniu 3)? Proszę o podanie daty odbioru projektu oraz wskazanie osoby, która podjęła decyzję o jego przyjęciu". W dniu 24 lipca 2025 r. skarżący uzupełnił wniosek co do sposobu i formy przekazania wnioskowanych informacji wskazując formę elektroniczną, prosząc o przesłanie odpowiedzi na podany adres e-mail (k. 2 akt admin.). Pismem z dnia 30 lipca 2025 r. (k. 3 akt admin.), wysłanym tego samego dnia drogą elektroniczną, na wskazany przez stronę adres mailowy, organ udzielił odpowiedzi o treści: "W odpowiedzi na zapytanie, z dnia 16 lipca 2025 r. uprzejmie informuję, że zapytanie jest procedowane w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 poz. 902). (...) Mając na uwadze powyższe uprzejmie informuję jak poniżej: 1. Ze strony Urzędu Miejskiego z osobą wykonującą dokumentację projektową "Rewitalizacji dawnego obszaru uzdrowiskowego w Głuchołazach", która obejmowała obszar stawu położonego przy ulicy Parkowej kontaktowała się Pani A. S., 2. Osobą o którą Pan pyta była Pani G. P. oraz Pani A. S., 3. W załączeniu przekazuję dokumenty będące w posiadaniu Urzędu Miejskiego dotyczące uzgodnień na etapie projektowania o który Pan pyta. 4. W załączeniu przekazuję umowę wraz z protokołem odbioru" (k. 3 akt admin.). Odpowiedź przesłano wnioskodawcy drogą mailową wraz z załączonymi doń dokumentami (k. 4 - 24 akt. admin). W tych okolicznościach strona wniosła opisaną na wstępie skargę na bezczynność Burmistrza w sprawie załatwienia jej wniosku kierowanego do niego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze zarzuciła organowi naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: MPPOIP) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Formułując powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; 2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji, tj.: odpowiedzi na pytania nr 3 i 4 zawarte w moim wniosku o udostępnienie informacji publicznej; 3) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi strona skarżąca opisała przebieg postępowania począwszy od złożenia przez nią wniosku z dnia 16 lipca 2025 r., jego treści i uzupełnienia z 24 lipca 2025 r., oraz udzielonej przez organ odpowiedzi z 30 lipca 2025 r. W zakresie dwóch pierwszych pytań udostępniono jej dane osób, o które pytała. W odniesieniu do pytania trzeciego i czwartego informacja nie została w pełni udostępniona. Odpowiedź ograniczała się jedynie do przestania zestawu dokumentów, o które nie wnosiła, oraz informacji: w "załączeniu przekazuję dokumenty będące w posiadaniu Urzędu Miejskiego dotyczące uzgodnień na etapie projektowania, o który Pan pyta" oraz w "załączeniu przekazuje umowę wraz z protokołem odbioru", co nie stanowi pełnej odpowiedzi na zadane pytania. Nie występowała o przekazanie dokumentów, lecz o udzielenie konkretnych odpowiedzi na zadane pytania. Powinna otrzymać odpowiedź w tej właśnie formie. Ponadto jedynie udzielenie odpowiedzi w formie wyjaśnień mogło wyczerpać zakres informacji, o które wnioskowała, a dokumenty mogły jedynie stanowić ich uzupełnienie. Zarzuciła, że choć przekazano "dokumenty będące w posiadaniu Urzędu Miejskiego", nie zostało jednoznacznie wskazane, że obejmują one całość materiału dotyczącego przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Argumentując wyrażone stanowisko wskazał, że w dniu 30 lipca 2025 r., w odpowiedzi na dwa wnioski skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, tj. wniosek z 16 lipca i doprecyzowujący go z 24 lipca 2025 r., udzielono skarżącej odpowiedzi na zadane pytania oraz udostępniono dokumenty, w których zawarte były wszelkie informacje o jakie zabiegała. Prosta odpowiedź "tak" lub "nie" nie pokazałoby całości sprawy, o którą wielokrotnie strona pytała. Dlatego przekazano pełną dokumentację w sprawie z której przeciętna osoba, bez problemu, w ciągu kilku minut można odczytać żądane informacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sprawy podlegające załatwieniu w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej należą do zakresu kognicji sądu administracyjnego (art. 21 ust. 1 u.d.i.p.) nawet wtedy, gdy władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (w szczególności: organy, podmioty lub organizacje, zob. art. 4 u.d.i.p.), zobowiązane do udostępniania informacji publicznej, nie są sensu stricto organami administracji publicznej. Ponadto wskazania wymaga, że celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku prawem określonej reakcji organu w załatwieniu sprawy strony. Na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że w sprawie nie jest sporne ani wątpliwe to, że Burmistrz jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a także to, że żądana informacja należy do zakresu danych uznanych przez prawodawcę za informację publiczną (art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Jak wskazano powyżej te sprawy, które podlegają załatwieniu w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej, należą do zakresu kognicji sądu administracyjnego. Tym samym oceniając dopuszczalność skargi, Sąd uwzględnił, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia, ponieważ taki środek skarżącemu nie przysługiwał (art. 52 § 1 - 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego powodu Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie 3 sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności wykazała, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Przechodząc do motywów rozstrzygnięcia zaznaczenia wymaga, że ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że - co do meritum - nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organu jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego przytaczania. Przedmiotem zaskarżenia - jak wskazano powyżej - jest bezczynność Burmistrza Głuchołaz w załatwieniu wniosku strony z 16 lipca 2025 r., w którym wystąpiła ona o udostępnienie jej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacji w sprawie przedsięwzięcia realizowanego przez gminę Głuchołazy w latach 2017-2019 polegającego na remoncie stawu przy ul. Parkowej i Józefa Lompy w Głuchołazach. Nie jest sporne i jej przyznane przez skarżącego, że organ udzielił odpowiedzi na pytania nr 1 i nr 2 z wniosku strony z 16 lipca 2025 r. Sporną w sprawie jest natomiast kwestia braku odpowiedzi organu na pytania nr 3 i nr 4. Według akt administracyjnych organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 30 lipca 2025 r. Pismem tym przesłał wnioskodawcy, drogą elektroniczną, w reakcji na pytania nr 3 i nr 4 z wniosku z 16 lipca 2025 r., wszystkie dokumenty będące w posiadaniu Urzędu Miejskiego dotyczące uzgodnień, o które pyta strona (pkt 3 pisma z 30 lipca 2025 r.) oraz umowę wraz protokołem odbioru (pkt 4 pisma z 30 lipca 2025 r.). Do pisma załączono: 1) notatkę służbową z 24 marca 2016 r. ze spotkania w sprawie opracowania dokumentacji rewitalizacji opisującą dokonane w jego trakcie uzgodnienia; 2) notatkę służbową z 2 lutego 2016 r. dotyczącą koncepcji rewitalizacji opisującą dokonane w jej trakcie uzgodnienia i zgłoszone uwagi, 3) Pismo Urzędu Miejskiego w Głuchołazach z 25 stycznia 2016 r. do Pracowni Projektowej z uwagami zamawiającego, 4) pismo Pracowni Projektowej z 21 stycznia 2016 r. do Urzędu Miejskiego w Głuchołazach, 5) pismo Urzędu Miejskiego w Głuchołazach z 25 stycznia 2016 r. do Pracowni Projektowej z uwagami zamawiającego, 6) fakturę Vat z 26 czerwca 2016 r., 7) Protokół zdawczo - odbiorczy dokumentacji projektowej z 14 czerwca 2016 r. m.in. z oświadczeniem o kompletności dokumentacji, pieczęcią imienną i podpisem działającej w imieniu zamawiającego, 8) pełnomocnictwo udzielone przez Burmistrza Głuchołaz z 19 listopada 2015 r., 9) Aneks z 9 lutego 2016 r. do Umowy z 4 listopada 2015 r., 10) Aneks z 25 marca 2016 r. do Umowy z 4 listopada 2015 r., 11) Umowę z 4 listopada 2015 r. o wykonanie dokumentacji projektowej dla zadania pn. Rewitalizacja dawnego obszaru uzdrowiskowego w Głuchołazach. Organ w piśmie z 30 lipca 2025 r. i w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że przekazał pełną dokumentację jaką posiada Urząd Miejski w Głuchołazach w żądanej sprawie. Nie ma zatem innych danych publicznie dostępnych niż te ujęte w ww. dokumentach. Sąd zapoznał się z nimi. Zestawił dane zawarte w protokole zdawczo - odbiorczym z 14 czerwca 2016 r. (k. 16 akt admin.) z treścią zadanych pytań nr 3 i nr 4. W efekcie stwierdził co następuje. Przekazane skarżącej dokumenty zawierają informację dotyczącą tego, czy na etapie odbioru projektu pracownik Urzędu zgłaszał zastrzeżenia (uwagi) dotyczące dokumentacji projektowej, jej jakości i kompletności lub zgodności z zamówieniem albo z treścią ustaleń z zamawiającym (których udostępnienia żąda w pytaniu nr 3) oraz tego, czy dokumentacja została formalnie zatwierdzona i odebrana przez pracownika Urzędu, czy odbyło się to z zastrzeżeniami, w jakiej dacie dokonano odbioru i jaka osoba podjęła decyzję o jej przyjęciu (których udostępnienia żąda w pytaniu nr 4). Wszystkie ww. dane są zamieszczone w przekazanym stronie protokole zdawczo - odbiorczym z 14 czerwca 2016 r. (k. 16 akt admin.). Wynikają wprost z tego protokołu. Jest w nim zawarte m.in. oświadczenie co do kompletności dokumentacji, jej wykonania zgodnie z umową i obowiązującymi przepisami. Nie zawiera żadnych uwag. Na protokole w miejscu podpisu w imieniu zamawiającego odciśnięto pieczęć Urzędu oraz złożono podpis osoby (S.) działającej w imieniu zamawiającego, czyli z jednej z dwóch osób wskazanych w pkt. 1 i 2 odpowiedzi organu z 30 lipca 2025 r. Skarżący może bez trudu odczytać z protokołu, czy na etapie odbioru projektu dokumentacji, odpowiedzialny za to pracownik Urzędu, zgłaszał i udokumentował jakiekolwiek zastrzeżenia dotyczące jakości, kompletności lub zgodności dokumentacji projektowej z zamówieniem albo ustaleniami, a w szczególności - czy zwrócono uwagę na brak wymaganych opinii lub uzgodnień z zakresu ochrony przyrody, np. konsultacji ze specjalistą w sprawie wpływu projektowanych rozwiązań na płazy bytujące w stawie, a jeśli tak to, czego dotyczyły te uwagi. Może sam ustalić, kto i w jakiej dacie dokonał odbioru dokumentacji projektowanej, kto ze strony Urzędu/zamawiającego podjął decyzję o jej przyjęciu potwierdzając to swoim podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odnotował również, że poza niezadowoleniem, że zamiast odpowiedzi na pytania skarżący otrzymał dokument z żądanymi danymi, skarga nie zawiera indywidualnych, odnoszących się do okoliczności faktycznych tej konkretnej sprawy, zarzutów. Skarga nie wskazuje chociażby, z jakich powodów udzielona skarżącej informacja nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego wniosku co konkretnych danych żądanych w pkt. 3 i 4 wniosku z 16 lipca 2024 r. Potencjalne samo niezadowolenie strony z uzyskanych informacji nie może kreować zasadności skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Zwrócić należy także uwagę, że po uzyskaniu odpowiedzi skarżąca nie zgłaszała organowi żadnych zastrzeżeń co do kompletności lub jasności udzielonych informacji, lecz od razu skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego, w której zarzuciła, iż udzielone odpowiedzi są niewystarczające. Z powyższym zarzutem nie można się zgodzić. Organ udzielił bowiem odpowiedzi na pytania o dane publiczne, które dotyczyły informacji publicznej i w której był posiadaniu. Udzielił w żądanej przez stronę formie elektronicznej. Na pytania nr 3 i nr 4 udzielił odpowiedzi przesyłając stronie dokument, tj. protokół zdawczo - odbiorczy z 14 czerwca 2016 r. (k. 16 akt admin.) zawierający wszystkie żądane w tych pytaniach dane. Odczytanie danych z tego protokołu nie wymagało znajomości obowiązujących procedur i wiedzy specjalistycznej. Wystarczyło porównanie treści zadanych pytań z danymi zawartymi w czytelnym, zwięzłym, jednostronicowym protokole zdawczo - odbiorczym. Skoro zatem organ udzielił odpowiedzi na pytanie nr 3 i nr 4 zawarte we wniosku skarżącego, na które zobowiązany był odpowiedzieć, to nie można zasadnie zarzucać naruszenia prawa. Jakichkolwiek podstaw faktycznych pozbawiony jest również zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Organ udostępnił zatem skarżącemu całość posiadanych i żądanych przez skarżącego informacji. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tym samym podkreślić należy, że w uchwale 7 sędziów z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "(...) Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z kolei w postanowieniu z 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3789/21, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że powyższa uchwała pozostaje wiążąca również dla sądu rozpoznającego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, mocą art. 269 p.p.s.a., bowiem znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy w chwili wniesienia skargi do sądu organ udostępnił żądaną informację publiczną i w związku z tym nie pozostaje już w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna. Jak podkreślano w powyższej uchwale z 22 czerwca 2020 r., zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a więc jak w rozpoznawanej sprawie udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Czyni to koniecznym dokonanie przez sąd administracyjny oceny, czy organ pozostaje w bezczynności na dzień wniesienia skargi. W ocenie NSA zwrot mówiący o przeszkodzie w merytorycznym rozpoznaniu skargi, którym posłużono się w analizowanej uchwale, należy rozumieć, jako inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na gruncie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Sytuacja taka, zdaniem NSA, również stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwale z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt II OPS 5/19. Nadto NSA w postanowieniu z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 7055/21, przyjął, że stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na gruncie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Zdaniem Sądu stanowisko to - per analogiam - odnosi się do sytuacji, kiedy organ, przed wniesieniem skargi na bezczynność uczyni zadość żądaniu strony. Tak się stało w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.