I SAB/Op 94/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie odmowy rozpoznania ponaglenia postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu W. L. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W. L., zastąpiony przez profesjonalnego pełnomocnika, [dalej: strona skarżąca] wniósł w piśmie procesowym z 8 września 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na 1) bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Burmistrza Głuchołaz [dalej: Burmistrz] wskutek wniosku o wydanie zaświadczenia o figurowaniu w spisie wyborców, 2) bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu [dalej: SKO, Kolegium], polegającą na odmowie rozpoznania ponaglenia z 25 czerwca 2025 r. w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691) [dalej: kpa]. W piśmie z 10 października 2025 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, SKO wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Z administracyjnych akt sprawy wynika, że Kolegium, pismem z 22 lipca 2025 r., nr SKO.051.73.25, zawiadomiło stronę skarżącą, że nie jest możliwe rozpatrzenie ponaglenia W. L. z 25 czerwca 2025 r., ponieważ nie dotyczy ono niedziałania Burmistrza w indywidualnej sprawie administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji. Sąd, wskutek zarządzenia z 15 października 2025 r., wezwał stronę skarżącą do wykazania, w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi na bezczynność SKO złożyła ponaglenie do właściwego organu. Wezwanie doręczono 4 listopada 2025 r. (k. 27 akt sądowych). W zakreślonym prawem terminie (12 listopada 2025 r. wg daty stempla Poczty Polskiej, dzień 11 listopada 2025 r. był bowiem dniem ustawowo wolnym od pracy, vide: art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: ppsa), strona skarżąca przesłała do Sądu odpis ponaglenia na niewydanie przez Burmistrza zaświadczenia żądanego przez W. L. Na skutek zarządzenia z 13 marca 2026 r. wydanego na podstawie art. 57 § 3 ppsa oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy ze skargi W. L. na bezczynność SKO, zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Op 94/25, sprawę ze skargi W. L. na bezczynność Burmistrza Głuchołaz, nadając im w repertorium sądowym odrębne sygnatury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na zasadzie art. 37 § 1 kpa, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 kpa ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Z treści art. 53 § 2b ppsa wynika, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego strona skarżąca została wezwana do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa (to jest niedopuszczalności skargi z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a ppsa), że przed jej wniesieniem wniosła ponaglenie do właściwego organu i w tym celu została zobowiązana do nadesłania kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Strona skarżąca nie wykazała jednak, że skorzystała z opisanego wyżej trybu i złożyła ponaglenie, o którym mowa w art. 37 kpa, na bezczynność SKO. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i art. 53 § 2b ppsa, to jest gdy strona skarżąca złożyła skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji, a środkiem tym było ponaglenie. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że strona skarżąca nie złożyła wymaganego ponaglenia na bezczynność SKO, a zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Stąd skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W punkcie 2 sentencji postanowienia orzeczono o zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi, co uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, obligujący Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.