I SAB/Op 96/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Burmistrza Brzegu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej H. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. H. P., zwana dalej skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Burmistrza Brzegu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi dowodziła, że do dnia jej wniesienia organ nie udzielił żądanych informacji, nie wydał decyzji administracyjnej, ani nie przekazał sprawy do właściwej jednostki organizacyjnej, o czym stanowi art. 65 K.p.a. w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniosła nadto, że organ udziela jej pisemnych informacji, iż nie dysponuje informacją, o którą wnioskowała. Wskazując na powyższe skarżąca domagała się stwierdzenia bezczynności Burmistrza Brzegu; zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku z dnia 21 września 2025 r.; wymierzenia organowi grzywny; zasądzenia na jej rzecz sumy pieniężnej oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarga złożona została drogą elektroniczną. Od skargi uiszczony został wpis w wysokości 100 zł (k: 23 akt sądowych). Wniesiona skarga obarczona była brakiem formalnym i stąd też skarżąca wezwana została do jego usunięcia - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi prawidłowo podpisanego – stosownie do art. 46 § 2a i § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako P.p.s.a. – podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Poinformowano jednocześnie skarżącą, że kwalifikowanym podpisem elektronicznym zostało podpisane jedynie pismo przewodnie, przy którym została wniesiona skarga, podczas gdy skarga stanowiąca jego załącznik nie została podpisana. Jednocześnie Sąd zobowiązał skarżącą do sprecyzowania – w terminie 7 dni - jakiego wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczy skarga. Wezwanie z dnia 22 października 2025 r., stanowiące wykonanie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I skierowane zostało na adres poczty elektronicznej, tj. ePUAP skarżącej w dniu 22 października 2025 r. Z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, (dalej jako UPD), wynika, że skarżąca nie dokonała odbioru przedmiotowej przesyłki i stąd dokonano dwukrotnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w wersji elektronicznej, tj. 22 października 2025 r. i powtórnego z 30 października 2025 r., a zatem termin doręczenia upływał z dniem 5 listopada 2025 r., co wynika UPD (k: 32 akt). Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, ani nie zareagowała w jakikolwiek sposób na wezwanie sądowe w tym zakresie. Burmistrz Brzegu, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono natomiast w art. 46 i art. 47 oraz art. 29 p.p.s.a. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Dokonując zatem oceny dopuszczalności skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać należy, źe nie została ona podpisana przez skarżącą, chociaż obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami prawa - skarga jak każde pismo procesowe, powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Także pismo procesowe wnoszone w formie dokumentu elektronicznego – stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a. - powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Weryfikacja podpisu na skardze wykazała, że nie został on odnaleziony (por. k: 7 akt). Skarżąca w związku z powyższym została wezwana do uzupełnienia tego braku skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi prawidłowo podpisanego (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.). Skarżąca została wezwana do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Doręczenie pisma przez sąd (w przedmiotowej sprawie wezwania) nastąpiło za pomocą środków komunikacji elektronicznej, gdyż skarżąca wniosła skargę w formie dokumentu elektroniczego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu (ePUAP) i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 74a § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia opisanych wyżej braków formalnych skargi, zostało doręczone skutecznie w trybie art. 74a § 3 - 8 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 74a § 3 P.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (por. art. 74a § 7 P.p.s.a.). . W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. O powyższym stanowi art. 74a § 8 P.p.s.a. Przenosząc przedmiotowe regulacje na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należało, że skarżąca nie dokonała odbioru korespondencji elektronicznej kierowanej do niej, pomimo pozostawienia dwukrotnego zawiadomienia o możliwości jej odbioru, co wynika z wyżej wskazanego UPD. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi nastąpiło z dniem 5 listopada 2025 r. Termin zatem do dokonania żądanej przez Sąd czynności związanej z uzupełnieniem braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 listopada 2025 r. (środa). Skarżąca do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie wykonała zobowiązania Sądu i nie uzupełniła braków formalnych wniesionej skargi. Uwzględniając powyższe, w sprawie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia.