I SAB/Op 99/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącemu R. L. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. R. L. (zwany dalej również skarżącym), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, o które skarżący wnioskował pismem z dnia 27 stycznia 2023 r. (data wpływu do organu). Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 listopada 2024 r. skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł, co potwierdza wyciąg bankowy (k - 25 akt sądowych). Pismem procesowym z dnia 7 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę oraz zwrócił się o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Analizując oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 7 lutego 2025 r., Sąd uznał, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. W sprawie doszło zatem do skutecznego cofnięcia skargi. Pełnomocnik skarżącego w ww. piśmie oświadczył w sposób jasny i jednoznaczny, że cofa skargę w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w sprawie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem postępowania dysponuje wyłącznie strona skarżąca i ona jest uprawniona do składania oświadczeń w tym zakresie. W zaistniałych okolicznościach sprawy, wola o cofnięciu skargi przez skarżącego jest oczywista. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w punkcie 1 sentencji o umorzeniu postępowania. Natomiast na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 P.p.s.a. rozstrzygnięcie to zostało wydane w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, gdyż sprawa została wyznaczona do rozpoznania przed złożeniem oświadczenia o jej cofnięciu. Z kolei orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia, obejmujące zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.