I SO/Op 3/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ż. S. i K. S. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Strzelec Opolskich za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania dowodu osobistego postanawia odrzucić wniosek. Ż. S. działająca w swoim imieniu oraz imieniu swojego brata K. S., złożyła na podstawie art. 54 § 4 w związku z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Strzelec Opolskich za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, skargi ww. z 1 kwietnia 2026 r. (doręczonej organowi w tym samy dniu) wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę. Uzasadniając żądanie Ż. S. stwierdziła, że 1 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem Burmistrza Strzelec Opolskich wniosła skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania dowodu osobistego (wizyta mobilna). W ocenie Ż. S. (zwanej dalej także wnioskującą), mimo upływu ustawowego terminu 15 dni określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., organ nie przekazał skargi wraz z aktami do tut. Sądu. Co więcej, w piśmie z 20 kwietnia 2026 r., sygn. akt [...], organ ten wprost przyznał, że "nie odnotował podstaw do ponownego przekazania" skargi do Sądu, co stanowi - w ocenie wnioskującej - rażące naruszenie prawa i samowolne blokowanie stronie drogi sądowej. Na zarządzenie z 22 kwietnia 2026 r. Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu, wezwano wnioskodawczynię Ż. S. do usunięcia braku formalnego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu K. S. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwano solidarnie wnioskodawców w osobach Ż. S. i K. S. do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 złotych. Pouczono, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z wymienionych w zarządzeniu wnioskodawców, zwalnia pozostałą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Powyższe wezwania, tj. o uzupełnienie braku formalnego wniosku i uiszczenie wpisu od wniosku, zawierały pouczenia, że niedokonanie żądanych czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie wniosku. Wezwania zostały doręczone Ż. S. w drodze elektronicznej 29 maja 2026 r., co obrazuje Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (por. k-51 akt). Z akt sprawy wynika, że wnioskodawcy nie zastosowali się do wezwań Sądu i nie został uzupełniony brak formalny wniosku w postaci nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania K. S. przez Ż. S. Ponadto, w sprawie nie uiszczono wpisu od wniosku, co potwierdza także notatka pracownika Sekretariatu (por., k-62 akt). Do akt sprawy wpłynęło natomiast pismo wnioskodawczyni Ż. S. z 30 maja 2026 r., w którym stwierdza, że korespondencja elektroniczna kierowana do niej przez Sąd w okresie 6,19,20,22,28 maja 2026 r. nie wywołuje skutków prawnych doręczenia. Ze względu bezpieczeństwa teleinformatycznego, w związku z kategorycznym wykryciem w dostarczonych plikach złośliwego oprogramowania (malware), dostęp do zawartości przesyłek został uniemożliwiony. W ocenie wnioskodawczyni, niedopuszczalne jest przerzucanie na adresata ryzyka związanego z przetwarzaniem zainfekowanej korespondencji pochodzącej od organów władzy publicznej oraz podmiotów realizujących zadania publiczne. Stwierdziła także, że oświadczenie dotyczy wiadomości odebranych 29 i 30 maja 2026 r. Podniosła, że skutki otwarcia wiadomości z 6 maja 2026 r. odczuwa do dzisiaj. W ocenie wnioskodawczyni, wskazane przesyłki zawierające złośliwe oprogramowanie stanowią wadę techniczną w rozumieniu przepisów o doręczeniach elektronicznych, uniemożliwiającą bezpieczne zapoznanie się z ich treścią. Mając na uwadze art. 8 k.p.a. (zasada pogłębiania zaufania) oraz fakt, iż skutki błędów technicznych organu nie mogą obciążać strony postępowania, wnioskodawczyni wiosła o ponowne nadesłanie pism w bezpiecznej formie, wolnej od cyfrowych zagrożeń, która umożliwi jej bezpieczną realizację praw i obowiązków reprezentowanych przez nią osób bez narażania integralności naszych systemów informatycznych. Podkreśliła, że ze względu na powyższe, nie zamierza otwierać plików PDF przez potencjalne zagrożenie infekcją i wniosła o przepisanie samej treści do pisma ogólnego. Uznała jednocześnie, że do momentu doręczenia pism wolnych od wad technicznych, terminy procesowe nie rozpoczynają swojego biegu. Przy ww. piśmie z 30 maja 2026 r., skarżąca przesłała skany: postanowienia Sądu Okręgowego w O. [...] Wydział Cywilny z 21 października 2022 r. o ubezwłasnowolnieniu E. S., postanowienie Sądu Rejonowego w S. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich z 18 stycznia 2023 r. o m.in. powierzeniu obowiązków opiekuna nad E. S. powierzyć Ż. S. i złożeniu stosownego przyrzeczenia przez wnioskodawczynię, pełnomocnictwa z 12 grudnia 2025 r. sporządzonego na podstawie art. 33 § 1 k.p.a. przez K. S. upoważniającego Ż. S. do reprezentowania ww. przed wszelkimi organami administracji publicznej. Weryfikacja podpisów na przesłanych skanach, a zwłaszcza na pełnomocnictwie wykazała, że nie został on odnaleziony (k. 55-58 akt). W aktach sprawy znajduje się notatka administratora systemu informatycznego tut. Sądu, z której wynika, że dokonano sprawdzenia zachowania bezpieczeństwa doręczenia za pomocą korespondencji elektronicznej wnioskodawczyni Ż. S. pliku "wezwanie br. form. + wezw. o wpis.pdf" z 20 maja 2026 r. (karta nr 28 akt sądowych), przez przeskanowanie wieloma dostawcami zabezpieczeń (wymienionymi w notatce) i w wyniku czego w pliku "wezwanie br. form. + wezw. o wpis.pdf" nie znaleziono zagrożeń (por. szerzej notatka z 24 czerwca 2026 r., karta nr 61 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl art. 64 §1-3 p.p.s.a. wniosek składa się bezpośrednio do sądu. Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do wniosku należy także dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.), bowiem do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo (wniosek) strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zauważyć również trzeba, że zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. (mającymi zastosowanie również do wniosków) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (wniosek), do opłacenia pisma. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ostatnio przywołane regulacje dotyczące odrzucenia nieopłaconego pisma, mają także zastosowanie do przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd w niniejszej sprawie wezwał wnioskodawców - do rąk Ż. S. - do uiszczenia solidarnie wpisu od wniosku w kwocie 100 złotych, a także do usunięcia braku formalnego wniosku K. S. przez doręczenie stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania tego wnioskodawcy przez ww. Ż. S. Wezwania Sądu w podanym zakresie, doręczone zostały wnioskodawczyni 29 maja 2026 r., a zatem termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął 5 czerwca 2026 r. (piątek). Do chwili orzekania przez Sąd - braki wniosku nie zostały uzupełnione, bowiem nadesłany plik pełnomocnictwa został złożony w formie skanu. Z akt sądowych wynika także, że w sprawie nie uiszczono wpisu od wniosku. Odnosząc się natomiast do pisma Ż. S. z 30 maja 2026 r. (nadesłanego w terminie do dokonania ww. czynności) i podniesionych w nim kwestii dotyczących bezpieczeństwa nadesłanych jej przez Sąd drogą elektroniczną plików, Sąd ustalił, że w pliku "wezwanie br. form. + wezw. o wpis.pdf" zawierającym wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego wniosku, nie znaleziono zagrożeń wpływających na bezpieczeństwo zainfekowania wirusem. Poza tym, co zresztą sama wnioskodawczyni wskazała, nie zamierzała ona otwierać plików PDF przesłanych przez Sąd wskazując na potencjalne, a nie rzeczywiste (przyp. Sądu) zagrożenie infekcją. Wnioskodawczyni powzięła zatem taki zamiar już w chwili wpłynięcia korespondencji od Sądu (bez uprzedniego otwarcia), powołując się na negatywne skutki otwarcia poprzedniej korespondencji elektronicznej pochodzącej od tut. Sądu. Wyjaśnienia zatem wymaga, co znane jest Sądowi z urzędu, że w innych sprawach Ż. S. toczących się przed tut. Sądem ww. zgłaszała nieprawidłowości związane z korespondencją elektroniczną, to jest zgłaszała nieprawidłowy podpis korespondencji sądowej. Wobec tego, Sąd podejmował stosowne działania (weryfikację podpisu), z których wynikało, że negatywny wynik weryfikacji podpisu dokonanej przez Ż. S., nie był spowodowany błędnym podpisem lecz wynikał z innych, niezależnych od Sądu okoliczności. Na poparcie czego, doręczono ww. zestaw dokumentów z dokonanej weryfikacji, przekazany przez administratora systemu informatycznego tut. Sądu (tak było np. w sprawie: I DK/Op 33/26). W ocenie Sądu, podane okoliczności wskazują na wykazanie przez Sąd, prawidłowości doręczenia korespondencji sądowej i brak jest podstaw do przyjęcia, że korespondencja z 20 maja 2026 r. zawierała niepożądany wirus (metadane). Ponadto, wnioskodawczyni nie otworzyła nawet wezwań sądowych, żądając jednocześnie przepisania ich treści do pisma ogólnego, co nie spełnia rygorów korespondencji sądowej. W świetle bowiem zarządzenia nr 15 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2015 r. ustalone zostały wzory formularzy druków przeznaczonych do rutynowych czynności w sądach administracyjnych, w tym wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i wpisu od skargi. Z tych względów, doręczenie wezwań w innych formach, niż określone w przedmiotowym zarządzeniu, nie może być przez Sąd zrealizowane. Co warte również odnotowania, w świetle procedury sądowoadministracyjnej uregulowanej w przepisach p.p.s.a., korespondencja sądowa może być przesyłana stronom w formie pisemnej, jeżeli tylko zgłoszą one taki akces. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał o prawidłowości i skuteczności doręczenia wezwań do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniosku o wymierzenie grzywny, a nastąpiło to 29 maja 2026 r. Co zostało już powiedziane, termin do dokonania żądanych czynności upłynął więc 5 czerwca 2026 r., a braki te nie zostały usunięte. Wobec tego, wniosek K. S. został odrzucony z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego (brak stosownego pełnomocnictwa dla Ż. S. do reprezentowania K. S.) i z uwagi na nieuiszczenie wpisu od wniosku, co nastąpiło na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. art. 64 § 3 p.p.s.a. Z kolei, wniosek Ż. S. został odrzucony z uwagi na nieuiszczenie wpisu od wniosku, co nastąpiło na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.