II SA/Op 100/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w likwidacji w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. A w likwidacji w B., reprezentowana przez likwidatora A. W., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Wójta Gminy Bierawa z dnia [...], nr [...], ustalającej opłatę adiacencką w wysokości 2.655 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, oznaczonej jako działka nr a, położonej w B. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 28 kwietnia 2011 r. oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, złożony przez likwidatora skarżącej A. Postanowienie to stało się prawomocne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 16 czerwca 2011 r., A. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 107 zł. Powyższe zarządzenie zostało doręczone stronie w dniu 22 czerwca 2011 r., natomiast żądana opłata sądowa wpłynęła na konto Sądu w dniu 30 czerwca 2011 r. A.W., mimo wezwania Sądu, nie wyjaśnił w jakiej dacie nastąpiło złożenie dyspozycji przelewu internetowego w banku skarżącej, jak również nie wskazał, czy w dacie tej dyspozycji były środki finansowe na koncie bankowym skarżącej A. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl, którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a to nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 107 zł, ustalonego zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej do rak likwidatora A – A. W., w dniu 22 czerwca 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. W tym zakresie przyjęto, że doręczenie wezwania skarżącej, odpowiadało wymogom art. 67 P.p.s.a., zgodnie, z którym pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba, że strona podała inny adres. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności liczony kalendarzowo upływał w dniu 29 czerwca 2011 r.- środa. Należny wpis sądowy w kwocie 107 zł został uiszczony na rachunek bankowy Sądu w dniu 30 czerwca 2011 r., co oznacza, że czynność ta została dokonana po upływie wyznaczonego terminu. Nadmienić przyjdzie, że skarżąca, mimo wezwania Sądu, nie wskazała innej daty realizacji przelewu internetowego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca A nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie od niej wpisu sądowego.