II SA/Op 102/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi wniesionej przez A Spółka z o.o. w [...] (dawniej w toku postępowania administracyjnego z siedzibą w [...]) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z 28 grudnia 2011r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną organu z 1 lutego 2010r. o odmowie przedłużenia zezwolenia z dnia 10 marca 2004r. udzielonego spółce przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji były przepisy art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. 2009r., Nr 201 poz.1540 ze zm.). Organ w uzasadnieniu decyzji powołał się także na odmienną od strony interpretację § 2 pkt 1,2 i 5, § 4 ust. 1 i § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 23 grudnia 2002r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239 poz. 2039 ze zm. ) w związku z zapisem Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. (Dz. U. UE.L.98.204.37) w zakresie implementacji do prawa polskiego aktu prawnego zmieniającego przepisy techniczne. W skardze spółka zarzuciła naruszenie między innymi przepisów: - art. 138 ust. 1 w związku z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), w związku z art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy, poprzez ich zastosowanie, mimo iż jako przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt. 11 Dyrektywy 98/34/ WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE, L.98.204.37 ze zm.) nie zostały one notyfikowane Komisji Europejskiej, a tym samym nie mogą stanowić skutecznej podstawy prawnej do wydania decyzji odmawiającej przedłużenia zezwolenia z dnia 10 marca 2004 r. nr [...]; - art. 24 ust. 1b w związku z art. 36 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 1992. r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. nr 4 poz. 27 z późn. zm.) poprzez ich niezastosowanie i niewydanie decyzji przedłużającej zezwolenie z dnia 10 marca 2004 r. nr [...]; - art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 52 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, stanowiącego o działaniu organów na podstawie przepisów prawa - poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieobowiązujący (nieskuteczny) przepis prawa; Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjne pytrania prawnego w sprawie P 4/11 i przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego WSA w Gdański w sprawie III SA/Gd 262/10. W odpowiedzi na skargę organ wniosl o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym Przede wszystkim z przepisu tego wynika, że zawieszenie postępowania możliwe jest tylko wtedy, gdy oba postępowania pozostają w toku a rozstrzygnięcie jednego z nich będzie miało wpływ na wynik drugiego. Z urzędu jest Sądowi wiadome, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawne w zakresie interpretacji art. 8 ust. 1 i art. 1 pkt 11 powołanej wyżej Dyrektywy 98/34/WE (w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 i III SA/Gd 262/10 wszystkie opubl. na stronach internetowych NSA pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl). Sprawa została zarejestrowana w Trybunale pod sygn. C-213/11 i nadal się toczy. W postępowaniu prowadzonym na podstawie pytań prejudycjalnych Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygać będzie, czy ustawa o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne i czy brak notyfikacji tych przepisów stanowi o ich niezgodności z przepisami Unii Europejskiej. Jest to zagadnienie mające bezpośredni wpływ na wynik sprawy sądowoadministracyjnej rozpatrywanej przez WSA w Opolu w niniejszej sprawie. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymienia wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jako sądu, tak jak ma to miejsce w art. 124 § 1 pkt. 5 P.p.s.a. Nie stanowi to jednak przeszkody do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Po pierwsze Trybunał jest sądem wspólnotowym a po drugie postępowanie prowadzone przed Trybunałem jest postępowaniem sądowym w rozumieniu art. 125 §1 pkt 1 P.p.s.a. Wreszcie po trzecie rozstrzygnięcie jakie zapadnie przed Trybunałem ma prejudycjalny wpływ na wynik sprawy rozpoznawanej pod. sygn. II SA/Op 102/12. Podobne stanowisko w zakresie podstaw zawieszenia postępowania w sprawie administracyjnej, której przedmiotem było cofnięcie zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych zajął WSA w Gorzowie w sprawie o sygn. II SA/Go 397/11. Z tych przyczyn należało postanowić jak wyżej w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Niezależnie od tego odnotować należy, że WSA w Poznaniu w sprawie sygnatura akt II SA/Po 549/10 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o zgodność art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych z art. 2 Konstytucji. Skarżąca spółka nie wykazała jednak podstaw faktycznych i prawnych zawieszenia postępowania odnoszących się do postępowania przez Trybunałem Konstytucyjnym.