II SA/Op 103/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 19 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: z urzędu sprostować sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Op 103/13, w ten sposób, że w wierszu 9 od dołu numer zaskarżonej decyzji oznaczony jako "[...]", zastąpić numerem "[...]". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają jednak tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. Sprostować można wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1373/11, LEX nr 1252132). W niniejszej sprawie w sentencji wyroku doszło do oczywistej omyłki w oznaczeniu numeru zaskarżonej decyzji. Zarówno z treści skargi, jak i akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że zaskarżona przez A Sp. z o.o. decyzja z dnia 19 grudnia 2012, utrzymująca w mocy decyzję z dnia 24 lutego 2010 r., nr [...], oznaczona została nr: [...], a nie jak omyłkowo wskazano nr: [...]. Zaistniałą oczywistą omyłkę należało zatem wyeliminować w drodze sprostowania. Wobec powyższego, na mocy art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.