II SA/Op 107/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lutego 2023 r., nr SKO.40.382.2032.ro w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie dodatku węglowego postanawia umorzyć postępowanie. H. B. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej organem) z 13 lutego 2023 r., nr SKO.40.382.2032.ro, stwierdzające niedopuszczalność odwołania z 29 grudnia 2022 r. od przeprowadzonej rozmowy telefonicznej w sprawie dodatku węglowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że 13 grudnia 2022 r. skarżąca przesłała do Burmistrza Niemodlina wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych w tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła wskazując, że głównym źródłem ogrzewania jednoosobowego gospodarstwa domowego, znajdującego się pod adresem [...], [...] G., jest kocioł na paliwo stałe opalany peletem drzewnym. Następnie, pismem z 29 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła odwołanie od - jak wskazała - przeprowadzonej 14 grudnia 2022 r. rozmowy telefonicznej z pracownikiem Ośrodka Pomocy Społecznej w Niemodlinie. Jak wskazała, pracownik poinformował ją telefonicznie, że decyzja będzie odmowna z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku. Ponadto, w piśmie skarżąca zawarła wyjaśnienia dotyczące opóźnienia w złożeniu wniosku. W dalszym toku sprawy, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Niemodlinie pismem z 2 stycznia 2023 r. poinformował skarżącą o pozostawieniu jej wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła - bez rozpoznania. Następnie, pismem z 5 stycznia 2023 r. organ I instancji przekazał "odwołanie" wraz aktami do organu II instancji, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Na opisane na wstępie postanowienie, skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu, a w odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z 6 września 2023 r. skarżąca oświadczyła, że rezygnuje z dalszego rozpatrywania wniosku w sprawie dodatku węglowego. Na zarządzenie z 17 października 2023 r., wezwano skarżącą do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy jej pismo z 6 września 2023 r. (data wpływu do Sądu 7 września 2023 r.), stanowi wycofanie skargi. Jednocześnie wskazano skarżącej., że w przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Sąd potraktuje pismo z 6 września 2023 r. jako wycofanie skargi. Powyższe wezwanie doręczono skutecznie skarżącej do rąk dorosłego domownika - 20 października 2023 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por. k-68 akt). Pomimo powyższego, skarżąca w żaden sposób nie ustosunkowała się wyżej opisanego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt nie daje podstaw do oceny, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi oraz uznając wolę strony skarżącej jako dysponenta skargi co do jej cofnięcia, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie co orzekł, jak w sentencji postanowienia.