II SA/Op 111/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 20 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania bez wymaganego pozwolenia gier na automatach o niskich wygranych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w[...], działając przez pełnomocnika radcę prawnego A. D., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 20 grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania bez wymaganego pozwolenia gier na automatach o niskich wygranych. W skardze Spółka domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", tj. ryzyka wyrządzenia znacznej szkody i możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podała, że w wyniku 22 decyzji nałożono na nią kary pieniężne na łączną kwotę 1.046.262 zł. Powołała nadto orzeczenia sądów administracyjnych, z których wynika, że okoliczność obciążenia strony znacznymi zobowiązaniami finansowymi uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wskazała też na swoją trudną sytuację materialną wynikającą z poniesienia w 2013 r. straty w kwocie 317.896 zł, posiadanie wymagalnych zobowiązań z tytułu zakupu automatów do gier o niskich wygranych na łączną kwotę 2.343.518 zł, a także nadwyżkę bieżących zobowiązań finansowych na kwotę łączną 105.000 zł nad posiadanymi środkami finansowymi w kwocie 28.740 zł. Spółka podała ponadto, że posiada majątek o szacunkowej wartości 2.526.940 zł, z czego wartość automatów do gier o niskich wygranych to 2.101.077 zł. Zaznaczyła przy tym, że w ramach zawartej ugody nie może oddać długu z tytułu zakupu automatów poprzez ich przekazanie wierzycielowi, ponieważ obawia się zarzutu wyzbywania się majątku. Dodała również, że poprzez wstrzymanie wykonania decyzji uzyska możliwość kontynuowania działalności gospodarczej celem generowania przychodów i zysków, co będzie leżało w interesie zarówno skarżącej, jak i finansów publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., wyd. LexisNexis, s. 216). Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Powtórzyć przyjdzie, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 714/08, LEX nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na stronie internetowej - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja wymierzająca skarżącej karę pieniężną podlega wykonaniu i możliwe jest wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając złożony wniosek Spółka powołała się na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej i wyrządzenia znacznej oraz nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że obecnie ma duże zadłużenie z powodu niespłaconych automatów do gier i nie ma możliwości wyzbycia się ich w zamian za dług. Mając powyższe na uwadze, w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego przez skarżącą wniosku, Sąd uznał, że takie okoliczności jak: zadłużenie Spółki, brak wystarczających środków finansowych na pokrycie bieżących kosztów jej działalności oraz znaczna wysokość nałożonych na stronę kar pieniężnych w 22 sprawach, świadczą o wystąpieniu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie dodać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i - jak wskazuje treść art. 61 § 6 P.p.s.a. - upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Poza tym, w myśl art. 152 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.