II SA/Op 114/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Asesor sądowy Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę Skarżący L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., odmawiające wydania wypisu z treści orzeczenia lekarskiego. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wskazał, że [...] sporządzono i wysłano wnioskodawcy zaświadczenie, z którego wynika, iż na mocy wyroku Sądu Okręgowego w O. przyznano L. C. prawo do renty wraz ze stałym dodatkiem pielęgnacyjnym z tytułu całkowitej niezdolności do pracy powstałej w czasie służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie L, C, zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. o wydanie stosownego zaświadczenia. W myśl art. 217 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 9 października 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) organ administracji publicznej powinien wydać zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. W przypadku odmowy wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o żądanej treści, organ administracji publicznej powinien to uczynić w formie postanowienia. Na postanowienie służy zażalenie. Kwestia powyższa została uregulowana w art. 219 k.p.a. W niniejszej sprawie ZUS Oddział w O. w piśmie datowanym [...] nr [...] wyjaśnił, że nie może wystawić zaświadczenia zgodnie z żądaniem strony. W związku z odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści, skarżącemu zgodnie ze wskazanym wyżej art. 219 k.p.a. służyło zażalenie. W myśl wskazanego wcześniej art. 52 prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia. W przypadku L. C. nie miało to miejsca. Nadmienić należy, że postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym, a sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych. Ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia wymaga jednocześnie fakt, iż zaskarżone "pismo z [...] nr [...] ", nie odpowiada wymogom art. 219 k.p.a., gdyż organ odmawiając wydania zaświadczenia o żądanej treści powinien uczynić to w formie postanowienia i pouczyć stronę o środkach zaskarżenia.