II SA/Op 118/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. N. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Skarżący D. N. pismem z dnia 16 listopada 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postępowanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru w O. i Powiatowego Inspektora Nadzoru w Krapkowicach. W uzasadnieniu do przedmiotowej skargi podkreślał niewłaściwy sposób działania oraz funkcjonowania obu urzędów, a to Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach oraz Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Zarzucił organom także wydanie bezprawnych decyzji w jego sprawie, a także brak wykonania tych decyzji. Zwrócił się również z prośbą do tut. Sądu o jak najszybsze spowodowanie definitywnego zakończenia jego sprawy. Do przedmiotowej skargi, skarżący załączył kserokopię postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 listopada 2010 r., nr [...] wydanego w sprawie uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2010 r., nr [...] o nałożeniu obowiązku określonego w odpisie tytułu wykonawczego nr [...] i przekazania jej do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 27 grudnia 2010 r., nazwanym przez skarżącego zażaleniem na działalność organu administracji budowlanej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach, skarżący wskazał, iż zwraca uwagę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność "Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach". Podniósł, że pomimo wydania w dniu 11 maja 2009 r. przez wskazany organ prawomocnej już decyzji nr [...], która nakazywała J. K. usunięcie na stałe obornika z płyty żelbetonowej, stanowiącej przykrycie szamba oraz uszczelnienie tejże płyty, to decyzja ta nie została wyegzekwowana. Skarżący podał, iż wskutek jego licznych próśb i interwencji w przedmiocie wyegzekwowania w/w decyzji dopiero po roku PINB w Krapkowicach przekazał sprawę Wójtowi Gminy W., na dowód czego załączył kserokopię postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania Wójtowi Gminy W. pisma D. N. opatrzonego datą 19 września 2010 r. Do przedmiotowego pisma skarżący oprócz w/w kserokopii postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim z dnia 11 maja 2009 r., nr [...] załączył również kserokopię pismo Wójta Gminy W. z dnia 12 listopada 2010 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 stycznia 2010 r. skarżący został zobowiązany do sprecyzowania, czy skierowane do tut. Sądu pisma z dnia 16 listopada 2010 r. oraz z dnia 27 grudnia 2010 r. są skargami na akty administracji publicznej, a jeśli tak, to jakie akty są zaskarżone tymi pismami i przez jakie organy wydane. W odpowiedzi na w/w zarządzenie skarżący pismem z dnia 4 lutego 2011 r. wskazał, iż wniesiona przez niego skarga na działanie urzędów administracji państwowej była spowodowana treścią postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach z dnia [...], nr [...] oraz pismo Urzędu Gminy W. z dnia 12 listopada 2010 r. Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 28 lutego 2011 r. sprawę w której jako organ wskazany został Wójt Gminy W. wyłączono, do odrębnego postępowania o sygn. akt II SA/Op 98/11. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 marca 2011 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący poinformował, iż złożona przez niego skarga dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach z dnia [...], nr [...], znak sprawy [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 16 listopada 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach pismem z dnia 8 marca 2011 r. przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, z udziałem D. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" po myśli art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, kiedy strona określonego postępowania administracyjnego lub inny jego uczestnik na prawach strony złożył określony środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. W ten sposób zostaje spełniony wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów wymienionych w art. 50 P.p.s.a., uzyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskarżenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim z dnia [...], nr [...] jest aktem wydanym przez organ pierwszej instancji, na który nie wniesiono zażalenia do organu drugiej instancji, czyli do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Skarga D. N. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim z dnia [...], nr [...], zatem jako skarga na akt pierwszoinstancyjny, jest niedopuszczalna. Na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, w przypadku jego kwestionowania, przysługiwało bowiem skarżącemu prawo wniesienia zażalenia do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Zauważyć należy również, że zgodnie z art. 135 P.p.s.a., Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych w graniach tej samej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z literaturą przedmiotu "Sąd administracyjny pierwszej instancji jest upoważniony i zobowiązany – w świetle postanowień art. 135 P.p.s.a., do podjęcia przewidzianych w komentowanej ustawie środków, a więc do wydania stosownego orzeczenia w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach tej danej sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia". Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę na ostateczne postanowienie, jest uprawniony do wydania orzeczenia przewidzianego w art. 145 § 1 P.p.s.a., nie tylko w stosunku do zaskarżonego postanowienia, lecz również powinien objąć zakresem orzekania postanowienie wydane przez organ I instancji, jeżeli jest ono obarczone wadami przewidzianymi w tym przepisie. (patrz: T.Woś {w:}, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 442). Nie jest zatem dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji, gdyż sąd administracyjny nie może oceniać jedynie tego aktu, i wyręczać w tym zakresie organów administracji działających w postępowaniu administracyjnym jako druga instancja. Skargę na postanowienie, co wykazano wyżej, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących na dany akt administracyjny, a zatem w kontrolowanej sprawie skarga dopuszczalna jest dopiero na postanowienie organu drugiej instancji. Przyjdzie jeszcze raz powtórzyć, że w ramach rozpatrywania skargi na postanowienie drugoinstancyjne badana jest także legalność postanowienia organu pierwszej instancji. Wobec powyższego skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalną należało odrzucić.