II SA/Op 120/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i E. G. na decyzję Opolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi A. G. i E. G. jest decyzja Opolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygniecie organu I instancji o nakazaniu K. K. wykonanie, na obiektach gospodarczych zlokalizowanych na granicy posesji nr a i b przy ulicy [...] w N., określonych w niej robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Pismami z dnia 13 marca 2007 r. Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez oboje skarżących, w sposób pozwalający na identyfikację osoby, która złożyła podpis lub nadesłanie skargi zawierającej dwa podpisy oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a to wszystko w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącym do rąk E. G. w dniu 19 marca 2007r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłek. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący nie zastosowali się do wezwań i nie usunęli braków formalnych skargi oraz nie uiścili wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuzupełnieniu braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz nieuiszczeniu wpisu od skargi. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać podpis strony. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. "Palestra" 1973 r., nr 1, str. 11 – 12). Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. Niezachowanie wymogów formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwanie skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3) oraz od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3). Wobec faktu, iż na skardze A. G. i E. G. widnieje tylko jeden nieczytelny podpis, na podstawie którego nie można zidentyfikować osoby, która złożyła podpis, Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez oboje skarżących lub nadesłanie skargi zawierającej dwa podpisy. Pisma Sądu o usunięcie braków formalnych skargi, a także uiszczenie wpisu od skargi, zostały osobiście doręczone skarżącemu E. G. w dniu 19 marca 2007 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu przesyłki. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął zatem w dniu 26 marca 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosowali się do wezwania Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., skargę należało odrzucić, co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.