II SA/Op 120/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu na skutek wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniem skarżącego od decyzji Burmistrza Nysy z dnia [...], Nr [...] o ustaleniu na rzecz T. P. warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na przebudowie dachu na istniejącej stodole, modernizacji suszarni zboża i urządzeń do transportu pionowego i poziomego zboża oraz budowie dwóch silosów zbożowych. W wykonaniu zarządzenia z dnia 31 marca 2008 r. Przewodniczącego Wydziału II, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że jego rodzina znajduje się w złej sytuacji materialnej; skarżący i jego syn posiadają status osób bezrobotnych bez prawa do zasiłku, a po odliczeniu miesięcznych opłat od wynagrodzenia żony skarżącego, które jest jedynym źródłem dochodu, na utrzymanie pozostaje dla trzech osób kwota około 350 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i pełnoletnim synem, że posiada dom o powierzchni 120 m² (wybudowany ok. 1900 roku) oraz jedynym źródłem utrzymania miesięcznego jego rodziny jest wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę, w wysokości 1.680,00 zł brutto. A. O. oświadczył także, że jego rodzina ponosi miesięczne wydatki na utrzymanie z tytułu: energii elektrycznej w kwocie 193 zł; za wywóz nieczystości i śmieci – 60 zł; za gaz – 50 zł; za telefon – 70 zł; za opał – ok. 80 zł; za dojazd żony do pracy – 90 zł. Skarżący podał również, że jest chory na dyskopatię i bradykardię, a jego żona na dyskopatię i zwyrodnienie kręgosłupa i z tego tytułu ponoszą koszty leczenia ok. 150 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2008 r., skarżący złożył zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w N. z dnia 28 kwietnia 2008 r., z których wynika, że A. O. jest osobą bezrobotną od dnia 8 maja 2006 r., a od dnia 16 maja 2007 r. nie posiada prawa do zasiłku, natomiast M. O. został zarejestrowany jako osoba bezrobotna w dniu 25 lutego 2008 r., a w okresie od 1 marca 2008 r. do 31 marca 2008 r. pobrał stypendium w kwocie 107,70 zł brutto. Skarżący przedłożył także wyciąg operacji z rachunku bankowego małżonki, którego jest współwłaścicielem, za okres od dnia 5 marca 2008 r. do dnia 28 kwietnia 2008 r.; oświadczył także, że członkowie jego rodziny nie posiadają innych kont i lokat bankowych. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane: - w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub - w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej. Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a. określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie tego prawa w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd dokonuje oceny sytuacji materialnej wnioskującego o przyznanie prawa pomocy na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności na podstawie złożonych przez niego oświadczeń, zarówno w urzędowym formularzu wniosku, jak również w toku postępowania wyjaśniającego, prowadzonego w trybie art. 255 P.p.s.a. Wnioskujący o przyznanie pomocy, ponosi odpowiedzialność karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, w myśl art. 233 § 1 Kodeksu karnego. Uwzględniając powyższe regulacje, referendarz sądowy przyjął złożone przez A. O. oświadczenie o sytuacji materialnej za wiarygodne i uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, a zatem, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Za poglądem takim przemawia analiza przedstawionej we wniosku sytuacji bytowej rodziny skarżącego, a w szczególności specyfikacja wydatków przedstawiona przez skarżącego. Wynika z niej, że środki finansowe pochodzące z wynagrodzenia małżonki skarżącego, stanowiącego jedyne źródło dochodu rodziny, prawie w całości przeznaczane są na bieżące koszty utrzymania mieszkania, koszty zakupu lekarstw oraz koszty dojazdu małżonki skarżącego do miejsca pracy zawodowej. Uwzględniając ponadto, iż z dochodu tego rodzina A. O. zmuszona jest ponieść także wydatki na kupno środków czystości, wyżywienia, czy ubrania, to wskazuje jednoznacznie, iż z uzyskiwanych przez rodzinę dochodów, skarżącemu trudno byłoby wygospodarować środki na dodatkowe wydatki związane z kosztami sądowymi. Zasadne zatem jest udzielenie skarżącemu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, o co wnosił we wniosku, zwłaszcza wobec jego oświadczenia o braku zgromadzonych oszczędności. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.