II SA/Op 121/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie . I. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 grudnia 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia 30 października 2014 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze ekspresowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wskazał m.in. przepisy art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260, z późn. zm.). W decyzji zawarto pouczenie o przysługującym prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie zaś do art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na zasadzie § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest właściwy dla obszaru województwa opolskiego, natomiast według pkt 13 tego przepisu, dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Decyzja stanowiąca przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, tj. organ, którego siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. Stosownie do wskazanej wyżej ogólnej reguły, wynikającej z art. 13 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 13 rozporządzenia, sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego. Odnotowania wymaga, że z treści art. 13 § 3 P.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Na podstawie tego upoważnienia w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. nr 89, poz. 506, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r., określony został zakres spraw przekazanych do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, przy czym został on ograniczony wyłącznie do spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (obecnie: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414, z późn. zm.). Natomiast zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 grudnia 2014 r. została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137), a zatem nie ma do niej zastosowania powołane rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. Niniejsza sprawa rozpoznawana musi być zatem zgodnie z przytoczonymi wyżej ogólnymi zasadami dotyczącymi właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Z przedstawionych względów należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie jest właściwy miejscowo do rozpoznania wniesionej skargi. Dlatego też, stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.