II SA/Op 123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Op 123/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej P.p.s.a., odrzucił skargę W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] uznając, że przed wniesieniem skargi do sądu nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, a tym samym nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Odpis powyższego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi skarżącego tj. jego matce K. Z., wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie oraz terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w dniu 13 maja 2011 r. W dniu 17 maja 2011 r. (data nadania listownej przesyłki pocztowej), a zatem w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo datowane na dzień 13 maja 2011 r., w którym domagał się rozpatrzenia "jego skargi kasacyjnej w związku z wydaniem postanowienia wydanego przez Sąd Administracyjny w Opolu sygn. akt II SA/Op 123/11". Uzasadniając żądanie w piśmie podniesiono, że jego podstawę stanowi fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadzi postępowanie już ponad dwa lata i uchyla decyzje organu pierwszej instancji, a następnie stwierdza nieważność swoich decyzji. Dlatego też, z uwagi na odrzucenie skargi przez Sąd stosując się do pouczenia strona wnosi o pozytywne rozpatrzenie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny. Końcowo w piśmie zawarto również wniosek o przyznanie adwokata z urzędu w celu udzielenia pomocy prawnej do sporządzenia w sprawie skargi kasacyjnej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Op 123/11, referendarz sądowy postanowił o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie dla niego adwokata. W dniu 16 czerwca 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo informujące o wyznaczeniu adwokata dla skarżącego. Do dnia wydania niniejszego postanowienia do tut. Sądu nie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez ustanowionego dla strony skarżącej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli przepis szczególny stanowi inaczej, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl jednak art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 P.p.s.a. (tj. sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka) oraz w art. 175 § 3 P.p.s.a. (tj. doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, bądź też rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej). Z przepisów art. 175 P.p.s.a. wynika zatem, że skarga kasacyjna nie może zostać sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w w/w przepisach. Uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty wymienione w treści art. 175 P.p.s.a. Wymóg ten zwany "przymusem adwokackim" ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej i dlatego ustawodawca przewidział konieczność posiadania odpowiednich kwalifikacji prawniczych do jej zredagowania. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pismo pełnomocnika skarżącego, z dnia 13 maja 2011 r., z uwagi na jego treści wskazującą na to, że wolą wnoszącego je było złożenie skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi, a także wniesienia go w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej, w ocenie Sądu uznać należało za skargę kasacyjną. Wbrew wymogowi sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika została ona jednak sporządzona osobiście przez pełnomocnika skarżącego, który nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy uznać należało, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę, która nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. skutkuje niedopuszczalnością skargi kasacyjnej. W konsekwencji też skarga kasacyjna zawarta w piśmie z dnia 13 maja 2011 r. winna podlegać odrzuceniu. Z przedstawionych względów na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.