II SA/Op 123/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. R. J., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 marca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 120 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 23 marca 2012 r., do rąk jego małżonki S. J., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu, jak również skarga nie została podpisana, nie nadesłano podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 P.p.s.a.) winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednocześnie, ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a, należało wezwać skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 120 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresami doręczone skarżącemu w dniu 23 marca 2012 r., co zostało potwierdzone przez żonę skarżącego. Doręczenie było zatem skuteczne, stosownie do art. 72 § 1 3 P.p.s.a., zezwalającego na doręczenie zastępcze, to jest np. do rąk dorosłego domownika adresata, jeżeli adresata nie zastanie się w domu. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał skarżącemu w dniu 30 marca 2012 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło, ani do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.