II SA/Op 125/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy : Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez A. G. jest pismo Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...], nr [...] informujące o sposobie załatwienia złożonego przez skarżącą do Urzędu Miejskiego w O. wniosku. W piśmie tym wskazano, że przez Burmistrza zostało wydane dyrekcji Szkoły Podstawowej w S. polecenie wybudowania nowego ogrodzenia w granicach prawnych nieruchomości, natomiast kwestia wyjazdu z posesji A. G. na ulicę [...] jest związana z przestrzeganiem przepisów o ruchu drogowym. W tym miejscu odnotować należy, że sprawa rozbiórki ogrodzenia boiska szkolnego przy Szkole Podstawowej w S. od strony drogi publicznej tj. ulicy [...] jest zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w wyniku skargi wniesionej przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 5 grudnia 2002 r., nr [...] , utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia 3 września 2002 r., nr [...], nakazującej Gminie [...] rozbiórkę ogrodzenia boiska szkolnego przy Szkole Podstawowej w S. od strony drogi publicznej tj. ulicy [...]. Wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 2973/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość przedmiotowa sądów administracyjnych określona została w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 3 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych wyżej przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg i wniosków, o których mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-260). Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca wyraziła dezaprobatę dla sposobu załatwienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] złożonego przez nią w dniu 3 kwietnia 2001 r. wniosku, dotyczącego "uwzględnienia minimum widoczności z drogi wyjazdowej przy nowo stawianym płocie". Był to zatem wniosek określony w art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego, który to przepis stanowi, że przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, ochrona własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Załatwienie takiego wniosku następuje w formie czynności materialno-technicznej - zawiadomienia, natomiast wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie art. 227-240 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia lub organu sprawującego nadzór zgodnie z przepisami o postępowaniu skargowym w administracji. Przepisy działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują konieczności wydawania przez organ decyzji lub innych aktów, które mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W szczególności przedmiotem skargi nie może być pismo organu, które nie nosi cech decyzji. Skarżąca nie wskazała przy tym innej decyzji ostatecznej, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten wydał, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Skoro zatem rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.