II SA/Op 126/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i M. M. reprezentowanego przez kuratora T. R. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 11 maja 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynności burmistrza na skutek zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. skarżącego M. M. reprezentowanego przez kuratora T. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Op 126/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 lipca 2017 r. o odrzuceniu skarg kasacyjnych J. M. i T. R. postanawia: odrzucić zażalenie. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. M. i M. M. (reprezentowanego pierwotnie przez kuratora J. M.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest uchwała Rady Miejskiej w Nysie z dnia 11 maja 2016 r., Nr [...], dotycząca rozpatrzenia skargi na czynności burmistrza. Postanowieniem z dnia 26 maja 2017 r., tut. Sąd odrzucił skargę wniesioną w sprawie, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Następnie, postanowieniem z dnia 14 lipca 2017 r. tut. Sąd odrzucił skargi kasacyjne J. M. i T. R. – działającego jako pełnomocnik J. M., od postanowienia wyżej opisanego orzeczenia Sądu z dnia 26 maja 2017 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd podniósł, że zarówno J. M., jak i T. R. w świetle przepisu art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie są podmiotami uprawnionymi do sporządzenia tego typu pisma procesowego. Odpis postanowienia z dnia 14 lipca 2017 r. o odrzuceniu skarg kasacyjnych, został doręczony J. M. w dniu 21 lipca 2017 r. (por. k-84 i 85 akt sądowych). Pismem procesowym z dnia 24 lipca 2017 r., nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu, J. M. - jako kurator M. M. i T. R. - jako pełnomocnik J. M., wnieśli zażalenie od postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu skarg kasacyjnych. Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r., tut. Sąd odrzucił zażalenie J. M. i M. M. na postanowienie tut. Sądu z dnia 14 lipca 2017 r. o odrzuceniu skarg kasacyjnych. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem Sądu z dnia 27 października 2017 r., T. R. działający jako kurator w imieniu skarżącego M. M., złożył pismem z dnia 6 listopada 2017 r. (k-146 akt sądowych) zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia (k-146 akt sądowych). Na skutek zarządzenia z dnia 15 listopada 2017 r. wezwano T. R. do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia, przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisu zażalenia lub jego kopii własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie wezwano ww. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone osobiście T. R. w dniu 27 listopada 2017 r., co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k-157 akt sądowych). Termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął zatem w dniu 4 grudnia 2017 r. Przy piśmie z dnia 4 grudnia 2017 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 4 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego), T. R. doręczył dwa odpisy zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r., czyli uzupełnił brak wniesionego zażalenia Oświadczył także, że w imieniu skarżącego, którego reprezentuje domaga się przyznania prawa pomocy. Potwierdzeniem prawa do reprezentacji skarżącego jako kuratora sadowego jest załączony odpis zaświadczenia Sądu Rejonowego w [...] z dnia 6 września 2017 r. o ustanowieniu T. R., kuratorem dla M. M. (k-135/2). Wobec powyższego, na skutek zarządzenia z dnia 19 grudnia 2017 r. przesłano T. R. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy typu PPF i zobowiązano ww. do nadesłania wypełnionego formularza wniosku do tut. Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w wyznaczonym terminie 7 dni, zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r., pozostawiono wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony T. R. w dniu 22 stycznia 2018 r., co obrazuje pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k-173 akt sądowych). Pomimo pouczenia o prawie złożenia sprzeciwu od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sprzeciw ten nie został w sprawie wniesiony. Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doręczono T. R. jako kuratorowi M. M. – wnoszącego zażalenie, że ma obowiązek, wynikający z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 listopada 2017 r., do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Opolu z dnia 27 października 2017 r. o odrzuceniu zażalenia, a to w terminie 7 dni od otrzymania pisma informującego, pod rygorem odrzucenia zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. Poinformowano także ww., że od pisma informującego nie przysługują środki zaskarżenia. Opisane pismo informujące zostało skutecznie doręczone T. R. w dniu 14 lutego 2018 r., co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k-180 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął zatem w dniu 21 lutego 2018 r. Pismem nadanym w dniu 19 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego), T. R. oświadczył, że nie uiści żądanej kwoty 100 zł z uwagi na złą sytuację majątkową. Dodał, że występuje w sprawie jako "niezawisły i bezstronny organ sądowy ustanowiony ustawą." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 P.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie działający w imieniu skarżącego M. M. – jego kurator sądowy, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Odpis zarządzenia został doręczony T. R. w dniu 27 listopada 2017 r., a wobec złożenia w terminie wyznaczonym przez Sąd do uiszczenia wpisu – wniosku o prawo pomocy i prawomocnego zakończenia postępowania z tego wniosku, poinformowano kuratora skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Pismo informujące w tym przedmiocie zostało doręczone kuratorowi skarżącego w dniu 14 lutego 2018 r. wraz z informacją, że uiszczenia wpisu należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma informującego. Kurator skarżącego nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 21 lutego 2018 r. Wobec powyższego zaistniały przesłanki do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 220 § 3 P.p.s.a. Wyjaśnić przy tym należy, odnosząc się do twierdzeń T. R., że jest wyznaczonym kuratorem sądowym dla skarżącego M. M. i okoliczność ta niejako uprawnia do zwolnienia go od kosztów sądowych, że zgodnie z art. 199 ustawy P.p.s.a. zasadą postępowania sądowadministracyjnego jest obowiązek ponoszenia przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest między innymi art. 239 P.p.s.a., który w punkcie 3 stanowi, że nie mają obowiązku ponoszenia kosztów sądowych kuratorzy strony wyznaczeni przez sąd orzekający (art. 30 P.p.s.a. i 78–81 P.p.s.a.) lub sąd opiekuńczy (art. 31 P.p.s.a.) dla danej sprawy. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w [...] (sygn. akt [...]), T. R. został ustanowiony kuratorem dla częściowo ubezwłasnowolnionego M. M. w odrębnym postępowaniu przez sąd powszechny, w celu udzielania mu pomocy i prowadzenia wszelkich spraw. Odnosząc się do regulacji dotyczących ustanawiania kuratora dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo, zauważyć należy, że kurator ustanawiany jest przez sąd opiekuńczy. Zgodnie z art. 558 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego - sąd, który orzekł ubezwłasnowolnienie, zarządza z urzędu przesłanie sądowi opiekuńczemu odpisu prawomocnego postanowienia, którym orzekł o ubezwłasnowolnieniu. Postępowanie toczy się w trybie nieprocesowym. Sprawy z zakresu kurateli uregulowane zostały natomiast w art. 599–605 Kodeksu postępowania cywilnego, z tym że kurateli dla osób ubezwłasnowolnionych częściowo dotyczą dwa ostatnie artykuły. W art. 604 Kodeksu ustawodawca nakłada na sąd opiekuńczy obowiązek wskazania w zaświadczeniu dla kuratora zakresu jego uprawnień, a zakres uprawnień kuratora może być różny i podlegać zmianom stosownie do potrzeb i rodzaju kurateli. Z zakresu udzielonego upoważnienia nie wynika w żaden sposób, że kurator skarżącego został wyznaczony dla przedmiotowej sprawy, a zatem w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej, dotyczącej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie 11 maja 2016 r., Nr [...]. Mając na względzie przywołane okoliczności, Sąd działając na zasadzie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 października 2017 r., co orzekł jak w sentencji.