II SA/Op 127/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego prawem p o s t a n a w i a odrzucić skargę J. G. wniósł w dniu 1 marca 2008 r., (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...],utrzymujacą mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...], znak [...], nakładająca na H. K. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przebudowy obiektu wiaty przeznaczonej do składowania materiałów budowlanych i narzędzi na warsztat samochody w R. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący odebrał w dniu 7 kwietnia 2008 r. i złożył w dniu 11 kwietnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) prośbę o zwolnienie go z kosztów sądowych. Referendarz sądowy przesłał mu wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym urzędowym formularzu, a po nadesłaniu przez niego tego formularza, wezwał go następnie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dodatkowych informacji i dokumentów, wzywając go do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, informując, że nie zastosowanie się do wezwania może spowodować oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący odebrał to wezwanie w dniu 12 maja 2008 r. i nie odpowiedział na nie, w związku z czym referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy. Skarżący w dniu 11 czerwca 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) złożył do tut. Sądu pismo z dnia 10 czerwca 2008 r., oświadczając w nim, że nie będzie wnosił sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2008 r., jednak zdecydował się, aby wniosek w sprawie wycofać ponieważ nie chce on dalszego prowadzenia sprawy. Nie uiścił on też wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 500 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a. i § 2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobiera się w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury. Termin dla skarżącego do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 7 kwietnia 2008 r. i został przerwany, na skutek złożenia przez skarżącego w dniu 11 kwietnia 2008 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został jednakże oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2008 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2008 r., skarżący oświadczył, iż cofa skargę i nie jest zainteresowany dalszym prowadzeniem sprawy. W tej sytuacji tut. Sąd uznał, że w świetle zasad ekonomii procesowej, nie ma potrzeby ponownego wyzwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Ponieważ skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go przez tut. Sąd w dniu 7 kwietnia 2008 t. r., nie uiścił wpisu, a następnie cofnął skargę, należy przyjąć, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Jednocześnie trzeba zauważyć, że skarżący cofnął skargę, jednakże tut. Sąd nie mógł rozpatrywać na skutek tej czynności skarżącego, umorzenia postępowania sądowego w oparciu o art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest bowiem dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wymieniona w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem wszczęcie postępowania zainicjowanego taką skargą (patrz. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 525/06, Lex nr 194636). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.