II SA/Op 128/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić skargę. Z. M. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...], o odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków jednorodzinnych oraz zjazdu w [...], w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] - działka nr a oraz pasa przyległego terenu - działka nr b. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, zwane dalej też SKO, wniosło o jej odrzucenie. SKO wskazało, że skarżący pismem z dnia 28 listopada 2014 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 2 grudnia 2014 r., złożył zażalenie na ww. postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., które zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 listopada 2014 r. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Doręczenie tego postanowienia stronie nastąpiło w dniu 15 stycznia 2015 r., a w dniu 12 lutego 2015 r. skarżący wniósł skargę, w której jako zaskarżony akt wskazał postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu. SKO uznało, że w zaistniałym w przedmiotowej sprawie stanie faktycznym i prawnym wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 marca 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie zaskarżonego aktu oraz zaskarżonego organu. Wezwanie to zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 marca 2015 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru (k. 8 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia Z. M. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu, któremu przesłano skargę, wskazał w piśmie z 28 maja 2015 r., że Z. M. może uzyskać warunki zabudowy terenu po wcześniejszym uzyskaniu zgody na lokalizację zjazdu na działkę. W dniu 14 maja 2015 r. skarżący złożył w organie pierwszej instancji stosowny wniosek w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację zjazdu na działkę nr c w [...] i dopiero po otrzymaniu pozytywnej decyzji będzie możliwe uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto powinna zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2), a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ostatnio powołany przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie i taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Ze skargi Z. M. nie wynikało, aby skarżył on akt podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zakwestionował bowiem postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., które - jako akt organu pierwszej instancji - zgodnie z zawartym w nim pouczeniem podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu; nie mogło natomiast stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 listopada 2014 r., ale uczynił to z uchybieniem terminu i z tej przyczyny SKO postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 15 stycznia 2015 r. Zawierało ono pouczenie, że stronie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. W tych okolicznościach wskazać trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast, po myśli § 2 art. 52 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Jednocześnie, przedmiotem zaskarżenia do sądu może być jedynie akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego. W niniejszej sprawie aktem, który mógł stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 grudnia 2014 r., nr [...], o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Jednak skarżący, wezwany do sprecyzowania zaskarżonego aktu i zaskarżonego organu, nie podał, że jego wolą jest zaskarżenie rozstrzygnięcia SKO, zaś z treści skargi wynikało, że kwestionuje pierwszoinstancyjne postanowienie z dnia 13 listopada 2014 r. Jak już wskazano powyżej, za niedopuszczalne uznać należy wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia, dlatego wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia, na podstawie cyt. wyżej art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.