II SA/Op 128/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i R. K. na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie oceny legalności wykonania wentylacji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 lutego 2018 r., M. M. i R. K. powołując się na art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, zakwestionowały działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu oraz Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, dotyczące sprawy uciążliwości wentylacji mechanicznej i zmiany sposobu użytkowania lokalu A w [...], prowadzonej pod nr [...]. Skarżące zażądały uznania ich w postępowaniu administracyjnym za strony tego postępowania. Do akt sprawy dołączono jednocześnie kserokopię postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 24 stycznia 2018 r., nr [...], stwierdzającego, że ponaglenie R. K. i M. M. z dnia 10 stycznia 2018 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, w sprawie wykonania wentylacji A w budynku przy ul. [...] w [...] – jest niedopuszczalne. Powyższa skarga została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SA/Op 127/18. Na skutek zarządzenia z dnia 19 marca 2018 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, działającego na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 127/18, tj. sprawy ze skargi M. M. i R. K. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu – sprawę ze skargi M. M. i R. K. na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, nadając jej sygn. akt II SA/Op 128/18. Sprawa ta stanowi przedmiot niniejszego postępowania sądowego. Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 19 marca 2018 r., wezwano skarżące do jednoznacznego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie wyjaśnienie, w odniesieniu do wskazanego w skardze Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, czy wnoszą skargę na załączone do niej postanowienie tego organu z dnia 24 stycznia 2018., nr [...], czy też wnosi do Sądu skargę na ten organ na podstawie art. 227 K.p.a. Sąd pouczył jednocześnie skarżące, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – będzie skutkowało przyjęciem, że skarga do tut. Sądu na ww. organ – stosownie do jej treści, wniesiona została na podstawie art. 227 K.p.a. Powyższe wezwania skierowane do obydwóch skarżących zostały doręczone do rąk M. M. w dniu 28 marca 2018 r., co obrazują pocztowe potwierdzenia odbioru przesyłek (por. k-11 i 12 akt sądowych). Pismem z dnia 29 marca 2018 r. nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla na kopercie), skarżące oświadczyły, że złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarga dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2018 r., nr [...] w zakresie nieprzyznania statusu strony postępowania w sprawie [...], na podstawie art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 maja 2018 r. ponownie wezwano skarżące o wskazanie czego ich skarga dotyczy przez podanie, czy skarga dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 24 stycznia 2018 r., czy też postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2018 r., nr [...], ponieważ w piśmie procesowym z dnia 29 marca 2018 r. wskazano jako zaskarżony organ - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, a jednocześnie numer i data zaskarżonego aktu wymienione są dane odnoszące się do postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Wezwano jednocześnie skarżące do wyjaśnienia, czy wniesiona skarga ma charakter skargi powszechnej na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników stosownie do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższe wezwanie zawierały pouczenia, że nieudzielanie odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania z dnia 11 maja 2018 r. skierowane do obydwóch skarżących zostały doręczone do rąk R. K. w dniu 17 maja 2018 r., co obrazują pocztowe potwierdzenia odbioru przesyłek (por. k-19 i 20 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w aktach sprawy nie odnotowano odpowiedzi skarżących na wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – zwanej dalej jako: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ustawodawca, wprowadzając minimalne wymogi skargi uznał, że to na osobie inicjującej postępowanie sądowe ciąży obowiązek na tyle precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, aby sąd nie miał wątpliwości co do intencji skarżącego. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest więc konieczne i dla sądu wiążące. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, skarga M. M. i R. K. nie spełnia wymogów formalnych zawartych w przywołanym art. 57 § 1 P.p.s.a., a w szczególności nie został w niej w sposób jednoznaczny określony przedmiot zaskarżenia. Skarżące wniosły skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a zatem nie za pośrednictwem konkretnego organu. Ponadto z treści skargi można było wywnioskować, że skarżące kwestionują na zasadzie art. 227 K.p.a., zarówno działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu oraz Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, jak również zaskarżają postanowienie ostatnio wskazanego organu z dnia 24 stycznia 2018 r., nr [...]. Dodatkowo, na pierwsze wezwanie Sądu do sprecyzowania przedmiotu skargi, skarżącego udzieliły niejednoznacznej odpowiedzi, ponieważ w piśmie procesowym z dnia 29 marca 2018 r. – będącym odpowiedzią na wezwanie, wskazano jako zaskarżony organ - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, a jednocześnie numer i data zaskarżonego aktu tam wymienione odnoszą się do postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Wobec tego powtórnie wezwano skarżące do określenia przedmiotu skargi, żądając także wyjaśnienia, czy wniesiona skarga ma charakter skargi powszechnej na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników stosownie do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd dwukrotnie wzywając skarżące pismami z dnia 23 marca 2018 r. i 11 maja 2018 r. o wskazanie przedmiotu zaskarżenia, pouczał, że niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na pierwsze wezwanie skarżące nie wyjaśniły jednak w sposób precyzyjny swoich intencji co do przedmiotu zaskarżenia. Z kolei na drugie wezwanie z dnia 11 maja 2018 r., w ogóle nie udzieliły odpowiedzi. Doręczenia wezwań z dnia 11 maja 2018 r. dokonano skutecznie w dniu 17 maja 2018 r., w trybie art. 67 § 1 i art. 72 § 1 P.p.s.a., przez doręczenie skarżącej R. K. do rąk własnych przesyłki kierowanej do niej, a także przesyłki kierowanej do skarżącej M. M. Zgodnie z ostatnio powołanymi przepisami, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, natomiast jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. W wezwaniach skarżące zostały natomiast należycie pouczone o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wobec skutecznego doręczenia wezwań w dniu 17 maja 2018 r., zakreślony w wezwaniach termin rozpoczął bieg w dniu 18 maja 2018 r. i upływał z dniem 24 maja 2018 r. Jednakże pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżące nie udzieliły jakiejkolwiek odpowiedzi. Tym samym skardze nie można było nadać dalszego biegu, bowiem Sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakie było jej żądanie (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 505/18, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec przywołanych okoliczności sprawy, skargę M. M. i R. K. należało odrzucić, co Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.