II SA/Op 129/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. R. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Opola, z dnia 4 lipca 2013 r., nr [...], przyznającą skarżącemu zasiłek celowy na zakup leków w kwocie 76 zł, na dofinansowanie do zakupu środków czystości, środków higienicznych, środków pielęgnacyjnych w kwocie 14 zł oraz na dofinansowanie kosztu naprawy junkersa w kwocie 50 zł, łącznie 140 zł oraz nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Skargę tę wniósł ustnie do protokołu przed organem drugiej instancji. W wykonaniu zarządzenia tut. Sądu z dnia 9 maja 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, na czym - jego zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji z dnia 29 listopada 2013 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 15 maja 2014 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 P.p.s.a.), a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niezachowanie wymogów formalnych skargi może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie, na czym polega - jego zdaniem - naruszenie prawa lub interesu prawnego. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresami doręczone mu w dniu 15 maja 2014 r. Z tego względu, wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 16 maja 2014 r. i upływał z końcem dnia 22 maja 2014 r. (czwartek). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.