II SA/Op 13/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Parafii Rzymsko – Katolickiej w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę. Parafia Rzymsko – Katolicka w C. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Lasowice Wielkie z dnia [...] nr [...] o podjęciu postępowania w sprawie ustalenia na rzecz A sp. z o.o. z siedzibą w W., lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...], na działce nr A k.m. [...] w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 stycznia 2009 r., wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych. Wezwania te zawierały pouczenie, iż niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie te zostały stronie skarżącej wysłane w jednej przesyłce i doręczone w dniu 26 stycznia 2009 r. Parafia Rzymsko – Katolicka w C. do dnia dzisiejszego nie przesłała odpisów skargi, ani nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi. Wymagania formalne skargi wskazane zostały w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez m.), zwanej dalej P.p.s.a. Skarga powinna zawierać niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, w tym zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., należy do niej dołączyć odpisy i odpisy załączników dla doręczenia stronom. Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Strona skarżąca, do skargi nie dołączyła odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania. W związku z tym została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Strona skarżąca nie odpowiedziała na to wezwanie i nie przesłała żądanych odpisów skargi. Termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi rozpoczął bieg w dniu 27 stycznia 2009 r. i zakończył się w dniu 2 lutego 2009 r. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skoro skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, stanowi to powód, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do odrzucenia skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 100 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a., w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobiera się w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., skarżący obowiązany był uiścić w terminie 7 dni od doręczenia mu wezwania, to jest do dnia 2 lutego 2009 r. pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Parafia Rzymsko – Katolicka w C., pomimo prawidłowego wezwania nie uiściła wpisu, należało zatem przyjąć, iż w niniejszej sprawie zachodzi także przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.