II SA/Op 130/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy zażalenia R. D. z dnia 27 lipca 2009r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lipca 2009r., sygn. akt II SA/Op 130/09 ze skargi R. D. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę R. D. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Następnie, postanowieniem z dnia 20 lipca 2009r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego, powołując się na przepis art. 175 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem o zasadach wniesienia na nie zażalenia, w tym obowiązku sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego, zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 lipca 2009r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Na powyższe postanowienie z dnia 20 lipca 2009r. R. D. wniósł w dniu 30 lipca 2009r., za pośrednictwem poczty, zażalenie, które zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Wymogi, jakim powinno odpowiadać zażalenie są określone art. 194 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.). W § 4 tego artykułu określono, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego i stosuje się do niego odpowiednio przepisy art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wprowadzające przymus adwokacko-radcowski. Na tle obowiązującego orzecznictwa i poglądów przedstawianych w literaturze przedmiotu, nie budzi wątpliwości, że sformułowanie "powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 lipca 2004r. (FZ 178/04, niepubl.) dokonał analizy sformułowania "powinna być sporządzona, podkreślając, że w słownikach języka polskiego zawarte są różne znaczenia wyrazów "powinno", "powinna". W "Słowniku języka polskiego" PWN, red. M. Szymczak, t. II., s. 870 wyrazowi "powinno" przydaje się znaczenie obowiązkowego należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. W języku prawniczym, używanym w aktach normatywnych i orzecznictwie sądowym, utrwalone jest rozumienie wyrażenia "powinno być sporządzone" jako obowiązku sporządzenia. Przedstawiona wykładnia wyrażenia "powinno być sporządzone" potwierdzona została również w orzecznictwie NSA (patrz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005r., str. 551). Przykładem są postanowienia NSA z 9 marca 2004r., FSK 222/04 oraz z 16 marca 2004r., FSK 209/04 i FSK 282/04 niepubl. Podobnie w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2004r. (OSK 219/04, niepubl.). Ponieważ, o czym podniesiono już wyżej przepisy dotyczące przymusu adwokacko-radcowskiego, stosuje się na podstawie art. 194 § 4 ustawy odpowiednio do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, również to zażalenie musi być obligatoryjnie sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje od tego żadnych odstępstw. Nie jest zatem dopuszczalne przyjęcie zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, sporządzone osobiście przez stronę i na mocy art. 194 § 4 ustawy w związku z art. 178 ustawy, powinno ono ulec odrzuceniu. W związku z powyższym orzeczono, jak sentencji postanowienia