II SA/Op 130/13

PostanowienieWSA w Opolu2015-04-02

Skład orzekający: Violetta Radecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za czynności podjęte przez pełnomocnika w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli sprawa została pierwotnie rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za czynności podjęte przez pełnomocnika w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Koszty pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powinny być przedmiotem odrębnego orzeczenia, wydanego po zakończeniu postępowania przed NSA, a właściwy do ich przyznania jest sąd pierwszej instancji, który pierwotnie rozpoznał sprawę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu T. R. Adwokat M. K. reprezentowała skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (WSA) i sporządziła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). WSA przyznał jej wynagrodzenie za czynności przed WSA, ale wskazał, że wynagrodzenie za czynności przed NSA będzie przedmiotem odrębnego orzeczenia. NSA oddalił skargę kasacyjną i wskazał WSA jako właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. R., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł, zawierające podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych na skutek wniosku adwokat M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. R., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). . Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. referendarz sądowy ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2012 r., nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika T. R. została wyznaczona adwokat M. K., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, a po oddaleniu w dniu 14 maja 2013 r. skargi przez ten Sąd, sporządziła i wniosła w imieniu T. R., skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej zawarła wniosek o zasądzenie kosztów świadczonej pomocy prawnej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały ani w części, ani w całości uiszczone. W dniu 26 lipca 2013 r., referendarz sądowy przyznał adwokat M. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, za występowanie w imieniu skarżącego przed Sądem I instancji wskazując jednocześnie, że wynagrodzenie za czynności podjęte przez pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem II instancji, stanie się przedmiotem odrębnego orzeczenia, wydanego po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 1960/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. R., a w uzasadnieniu orzeczenia wskazał wojewódzki sąd jako właściwy do przyznania wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną. Z akt sądowych sprawy wynika, że do pełnienia czynności w ramach zastępstwa prawnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...], adwokat T. D., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], [...] (por.: k-105 akt), który zapewnił zastępstwo procesowe skarżącemu na rozprawie przed Sądem II instancji, w dniu 30 stycznia 2015 r. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ) rozporządzenia wynika, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł. Stosownie natomiast do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszym przypadku adwokat M. K. reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, za co przyznano jej już wynagrodzenie postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 r. Ponadto, sporządziła oraz wniosła skargę kasacyjną w sprawie, składając oświadczenie, że udzielona z urzędu pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części. Zaistniały więc przesłanki do przyznania adwokatowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu drugoinstancyjnym w stawce, o jakiej mowa § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ) rozporządzenia, czyli 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, co stanowi 120 zł. Przyznane natomiast niniejszym orzeczeniem wynagrodzenie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, a zatem wyliczony w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 27,60 zł. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło