II SA/Op 132/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Sędzia WSA – Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: odrzucić skargę. E. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji o wymeldowaniu z pobytu stałego. Z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższą decyzję skarżący odebrał w dni 29 lipca 2003r., a skargę wniósł w dniu 13 kwietnia 2004r. (data stempla pocztowego) do [...] Urzędu Wojewódzkiego – Wydział Spraw Obywatelskich i Migracji. Wojewoda [...] przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką polecona, nadaną w dniu 12 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego, to złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. W poprzednio obowiązującym stanie prawnym, obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, termin do wniesienia skargi wynosił - zgodnie z art. 35 § 1 ustawy – z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z poźn. zm.) - 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu. Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej Prawo o postępowaniu, termin do wniesienia skargi określa przepis art. 53 § 1 tej ustawy i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi dla skarżącego według przepisów obowiązujących w 2003 r., jak i według obecnie obowiązujących przepisów, był więc taki sam i wynosił 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu, sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 29 lipca 2003 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 28 sierpnia 2003 r. Skarga została natomiast wniesiona za pośrednictwem Wojewody [...] w dniu 13 kwietnia 2004 r., który przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 12 maja 2004 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że skierowanie skargi do niewłaściwego organu nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi, ani nie jest równoznaczne z wniesieniem jej do właściwego sądu administracyjnego i w takim wypadku za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę przekazania (nadania drogę pocztową) skargi przez organ niewłaściwy do sądu administracyjnego. Pogląd ten wyrażono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 1997 r., nr I SA/Gd 328/96 (system Informacji Prawnej LEX nr 29030). W tym stanie rzeczy, na postawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu orzeczono, jak na wstępie.