II SA/Op 132/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 16 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Działający w imieniu L. S. – P. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 16 stycznia 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nakazaniu skarżącemu rozbiórkę wiaty, stanowiącej zadaszone miejsce postojowe na samochody osobowe. Zarządzeniem z dnia 19 marca 2018 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braków formalnych skargi, przez: - nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych; - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, a także wykazanie, że pełnomocnik jest jedynym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 P.p.s.a., mogącym zostać ustanowionym pełnomocnikiem strony skarżącej, albo przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego przez stronę skarżącą. Pełnomocnika skarżącego pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a." Jednocześnie zobowiązano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – P. W. osobiście w dniu 28 marca 2018 r. Okoliczność tę potwierdza adnotacja i podpis złożone na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. k-18 akt sądowych). W dniu 30 marca 2018 r. P. W. nadał za pośrednictwem poczty (data stempla) korespondencję zawierającą dwa egzemplarze odpisów skargi i pełnomocnictwo udzielone P. W. przez L. S. do działania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. Jednocześnie w piśmie z dnia 28 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego, odnosząc się do wezwania Sądu i przywołanego w nim art. 35 § 1 P.p.s.a., oświadczył, że był uczestnikiem postępowania w przedmiotowej sprawie jako pełnomocnik skarżącego L. S., zarówno na etapie postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Namysłowie, jak też w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Wskazał, że powyższa okoliczność znajduje potwierdzenie w aktach sprawy prowadzonych przez organy obydwu instancji. W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy znajdujący w aktach sprawy (por. k-21 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przepisy art. 46 § 1 pkt 1- 5, art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., jednoznacznie wskazują jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego. Oznacza to w szczególności, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Ponadto każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Warunkiem dopuszczalności skargi jest również uiszczenie przez stronę stosownego wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono opłaty. Opłaty sądowe obejmują wpis i opłatę kancelaryjną. Jak stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, że skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, ustalonego na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2393 z późn. zm.). Zobowiązano ponadto pełnomocnika skarżącego – P. W. do wykazania, że należy on do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 P.p.s.a. i do złożenia pełnomocnictwa procesowego dla ww. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, bądź osobiste podpisanie przez skarżącego skargi lub nadesłanie tak podpisanego egzemplarza, a także do złożenia dwóch egzemplarzy odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wyjaśnienia wymaga, że w omawianej sprawie skarga podpisana została przez P. W. określającego się jako pełnomocnik skarżącego. Ustalić zatem należało, czy może on reprezentować skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, tzn. czy należy on do kręgu osób, wskazanych w art. 35 P.p.s.a., mogących być pełnomocnikiem strony. Zgodnie z tym przepisem pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika zawarte w art. 35 P.p.s.a. ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego. Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie natomiast do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w związku z art. 271 pkt 2 P.p.s.a. - uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt III CZP 32/04, Biuletyn SN z 2004 r., nr 7, poz. 8). P. W. prawo do występowania w imieniu skarżącego w tym postępowaniu sądowym, wywodzi z okoliczności występowania jako pełnomocnik skarżącego L. S. w postępowaniu administracyjnym przed organami I i II instancji, utożsamiając ten fakt z posiadaniem statusu strony postępowania administracyjnego. W celu oceny możliwości reprezentowania skarżącego L. S. przez P. W. w świetle przywołanego wyżej art. 35 P.p.s.a., należy zatem w pierwszej kolejności usystematyzować pojęcia w tym przepisie użyte, w szczególności te odnoszące się do definicji uczestnika postępowania. Uczestnik postępowania sądowego, w świetle przepisu art. 35 P.p.s.a. jest jednym z podmiotów mogących reprezentować stronę (skarżącego) w procesie sądowym. Jego definicja została z kolei uregulowana art. 33 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Innymi słowy podmioty potencjalnie legitymowane do wniesienia skargi, które jednak tego uprawnienia z jakichś powodów nie zrealizowały, a występowały we wcześniej prowadzonym postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym czy egzekucyjnym, mają status uczestników postępowania sądowoadministracyjnego z mocy samego prawa (por. J. Borkowski, Ustawy o dwuinstancyjnym sądownictwie administracyjnym, część II, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 348). Powyższe regulacje wskazują, że za uczestnika postępowania sądowego uznana może być osoba posiadają przymiot strony postępowania administracyjnego. Tymczasem z akt sprawy administracyjnej wynika jednoznacznie, że P. W. występował przed organami I oraz II instancji wyłącznie w imieniu strony postępowania administracyjnego – L. S. jako jego pełnomocnik, a upoważnienie to wynikało z treści pisma z dnia 25 sierpnia 2017 r. (por. akta administracyjne). Tym samym P. W. nie posiadał statusu strony postępowania administracyjnego i wobec tego nie posiada praw procesowych przed tut. Sądem, przypisanych ustawowo osobom uznanym za te strony. Ponadto brak jest podstaw do przyjęcia, że P. W. jest innym z wymienionych w art. 35 P.p.s.a podmiotów (np. radcą prawnym, adwokatem, rodzeństwem, wstępnym lub zstępnym skarżącego oraz osobą pozostającą ze skarżącym w stosunku przysposobienia, a także inną osobą upoważnioną w świetle przepisów szczególnych). Uznać więc należało, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykazał legitymacji do jego reprezentowania. Pomimo bowiem przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania L. S. przed tut. Sądem, nie wykazał on że należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 35 P.p.s.a., które mogą występować w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Okoliczności sprawy wskazują, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i nie opłaciła skargi. Wprawdzie do akt sprawy zostały nadesłane w wyznaczonym przez Sąd terminie żądane dwa odpisy skargi, jednakże – o czym obszernie wywiedziono powyżej – pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów upoważnionych do wniesienia skargi do sądu w imieniu skarżącego. Zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jak również wezwanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi zostały skutecznie doręczone w dniu 28 marca 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął w dniu 4 kwietnia 2018 r. Z akt sprawy wynika jednak, że w wyznaczonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uzupełniono braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 500 zł (por. notatka urzędowa z dnia 24 kwietnia 2018 r. – k: 21 akt sądowych). Nie można także uznać, że w sprawie – pomimo odmiennego przeświadczenia pełnomocnika skarżącego - uzupełniono całkowicie braki formalne skargi, bowiem nie przedłożono prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed tut. Sądem. Z podanych względów skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.