II SA/Op 135/04

PostanowienieWSA w Opolu2004-07-26

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Krupiński (sprawozdawca)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym, w sytuacji gdy nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W sytuacji braku tych negatywnych przesłanek, cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący K. i B. G. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., która utrzymała w mocy decyzję o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący oświadczyli, że nie są w stanie ponieść kosztów i poczekają na późniejszy termin. Następnie, po doprecyzowaniu, że nie wnioskują o prawo pomocy, skarżący formalnie cofnęli wniesioną skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jerzy Krupiński (sprawozdawca) Protokolant : - Po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozgraniczenie nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. Przedmiotem skargi wniesionej przez K. i B. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...], umarzającą postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości stanowiącej własność A. i W. A., położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działki nr A i B k.m. [...] obrębu [...], z sąsiednimi nieruchomościami. Pismem z dnia 24 maja 2004 r., będącym odpowiedzią na wezwanie sądu o uiszczenie wpisu od wniesionej skargi, skarżący stwierdzili, że związku z obciążającymi ich kosztami, na które ich nie stać odwołują "tę sprawę", nie wpłacają wpisu i poczekają na późniejszy termin. Wobec wątpliwości co do rodzaju złożonego pisma procesowego, sąd wezwał skarżących do sprecyzowania treści swojego pisma poprzez oświadczenie, czy należy je traktować jako wniosek o udzielenie prawa pomocy, czy też jako cofnięcie skargi. Pismem procesowym z dnia 15 czerwca 2004 r. skarżący cofnęli wniesioną przez siebie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie czynność procesowa skarżących nie zmierza do obejścia prawa. Na obecnym etapie postępowania nie można również przyjmować, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Tym samym nie występują w sprawie przesłanki negatywne wyłączające możliwość uznania tej czynności za prawnie skuteczną. W świetle powyższego, zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 przywołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło