II SA/Op 136/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargę K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności w udziale wynoszącym ½ części nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 września 2004 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący został wezwany o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, jakimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 220 § 3 tej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie wezwanie o uiszczenie wpisu stałego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem zostało odebrane w dniu 25 października 2004 r. przez babcię – B. K. za pisemnym pokwitowaniem. Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi skarżącego należy zatem uznać za skuteczne. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi przypadał na dzień 1 listopada 2004 r., będący dniem ustawowo wolnym od pracy w myśl art. 1 pkt 1 lit. j ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Stosownie do treści art. 83 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy, stąd zakreślony siedmiodniowy upłynął w dniu 2 listopada 2004 r. Pomimo upływu terminu wpis nie został dotychczas uiszczony. Skoro wymagany wpis nie został uiszczony, to wniesioną lecz nieopłaconą skargę należało odrzucić stosownie do art. 220 § 3 ustawy, stąd orzeczono jak w sentencji.