II SA/Op 137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Starosty Brzeskiego z dnia 22 września 2015 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 lutego 2016 r., adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, D. M. wniósł skargę na decyzję "nr [...]", wskazując, że odwołuje się od decyzji dotyczącej odebrania mu prawa jazdy kategorii A i B. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej złożenie po terminie. Organ wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Kolegium z dnia 14 grudnia 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję, działającego z upoważnienia Starosty Brzeskiego - Naczelnika Wydziału Komunikacji i Drogownictwa z dnia 22 września 2015 r., nr [...], orzekającą o zatrzymaniu D. M. prawa jazdy kategorii A i B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu podało, że decyzja z dnia 14 grudnia 2015 r. została doręczona skarżącemu w dniu 4 stycznia 2016 r., zatem termin do złożenia skargi rozpoczął bieg w dniu 5 stycznia 2016 r. i zakończył się w dniu 3 lutego 2016 r. Skarga została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej w dniu 5 lutego 2016 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 2 marca 2016 r., D. M. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonej decyzji oraz organu, którego działania skarga dotyczy. Na wezwanie skarżący odpowiedział pismem z dnia 15 marca 2016 r., w którym określił, że skarga dotyczy decyzji Starosty Brzeskiego z dnia 22 września 2015 r., nr [...], w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii A i B. W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 marca 2016 r., przesłano kopię skargi oraz pisma skarżącego z dnia 15 marca 2016 r. Staroście Brzeskiemu, zobowiązując organ do odpowiedzi na skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. pism. Odpowiadając na skargę - pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. - Starosta Brzeski wyjaśnił, że od decyzji z dnia z dnia 22 września 2015 r., nr [...], skarżący złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. W wyniku rozpatrzenia odwołania, Kolegium - decyzją z dnia 14 grudnia 2015 r., nr [...] - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Ze skargi oraz wyjaśnień skarżącego wynika, że D. M. kwestionuje decyzję wydaną przez Starostę Brzeskiego z dnia 22 września 2015 r., nr [...], w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii A i B. Od decyzji tej skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, o czym został pouczony i z prawa tego skorzystał. Natomiast na wskazaną decyzję skarżącemu nie przysługiwało prawo złożenia skargi do tut. Sądu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do treści art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Z treści przywołanych przepisów wynika, że do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć skargę tylko na taką decyzję administracyjną, która została wydana po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie D. M. zaskarżył do tut. Sądu decyzję organu pierwszej instancji, od której wniósł również odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Tymczasem - jak wyjaśniono wyżej - skarga przysługuje jedynie na decyzję organu drugiej instancji, wydaną w wyniku rozpoznania odwołania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Jednocześnie zauważyć trzeba, że gdyby przyjąć za organem drugiej instancji, iż przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium z dnia 14 grudnia 2015 r., nr [...], a nie wskazana przez skarżącego decyzja Starosty Brzeskiego, to skarga również podlegałaby odrzuceniu. Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. i wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sposób wniesienia skargi regulowany jest natomiast w art. 54 § 1 P.p.s.a., stanowiącym, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Do jego zachowania wymagane jest więc nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego - stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. - wnosi się skargę. Jedynie zatem łączne uwzględnienie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie, czyli czy został zachowany termin i czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący otrzymał decyzję z dnia 14 grudnia 2015 r. w dniu 4 stycznia 2016 r. Termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 5 stycznia 2016 r. i upłynął w dniu 3 lutego 2016 r. Skarżący natomiast złożył skargę na decyzję Kolegium w dniu 5 lutego 2016 r., a więc niewątpliwie uchybił terminowi do jej wniesienia. Z tej przyczyny skarga na decyzję organu drugiej instancji również podlegałaby odrzuceniu jako spóźniona, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.