II SA/Op 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na działalność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. w przedmiocie uprawnień osadzonego w areszcie śledczym postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 10 stycznia 2006 r. nazwanym "wnioskiem" przeciwko Dyrekcji Aresztu Śledczego w O. i dyrekcji Okręgowej Służby Więziennej w O., W. D. zaskarżył odmowę wydania sprzętu komputerowego, powodującą zakaz jego użytkowania. Do pisma załączył kserokopię pisma Dyrektora Aresztu Śledczego w O. z dnia 21 listopada 2005 r. o odmowie umożliwienia skarżącemu korzystania z komputera na terenie aresztu oraz pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia 2 stycznia 2006 r. uznające skargę na w/w odmowę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawione w skardze żądanie dotyczące sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności, a w szczególności zmiany odmownego stanowiska w sprawie korzystania ze sprzętu komputerowego na terenie aresztu, wyrażonego przez Dyrektora Aresztu Śledczego w O. w piśmie z dnia 24 listopada 2005 r. oraz przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. w piśmie z dnia 2 stycznia 2006 r., nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, która nie obejmuje rozstrzygania spraw z zakresu praw i obowiązków osadzonego. Postępowanie w tych sprawach unormowane jest bowiem przez przepisy kodeksu karnego wykonawczego, a konkretnie przez przepisy oddziału 4, zawarte w rozdziale X tego kodeksu, zatytułowanym: "Kara pozbawienia wolności" i nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.