II SA/Op 142/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy: Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: umorzyć postępowanie. K. M. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie wymeldowania go z pobytu stałego w K., przy ul. [...]. Z treści odpisu skróconego aktu zgonu z dnia 12 maja 2005 r., wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w S. (woj.[...] ) wynika, że K. M., ostatnio zamieszkały w K., ul. [...], zmarł w dniu 14 kwietnia 2005 r. w miejscowości P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Przedmiotowa sprawa dotyczy wymeldowania osoby z miejsca pobytu stałego, a więc uprawnień osobistych o niezbywalnym charakterze, ściśle związanych z osobą zmarłego. W sprawach tego rodzaju nie ma zastosowania zasada dotycząca wstępowania w miejsce osoby zmarłej jej następców prawnych; stosownie do treści art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) zgłoszenie zgonu, dokonane w urzędzie stanu cywilnego zgodnie z przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej. Z tego względu śmierć K. M. w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma ten skutek, że dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a wydanie wyroku zbędne. W związku z powyższym postępowanie w sprawie należało umorzyć, stąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.