II SA/Op 142/10
PostanowienieWSA w Opolu2010-01-26
Skład orzekający: Krzysztof Bogusz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pisma Dyrektora Zakładu Karnego odmawiające dostępu do akt osobowych osoby pozbawionej wolności mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jako akty dotyczące informacji publicznej?Ratio decidendi
Skarga na pisma Dyrektora Zakładu Karnego odmawiające dostępu do dokumentacji osobopoznawczej nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, ponieważ takie pisma nie są decyzjami administracyjnymi ani innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, które zgodnie z art. 3 P.p.s.a. podlegają kontroli sądowej. Dokumentacja osobopoznawcza nie spełnia kryterium informacji o sprawach publicznych.Stan faktyczny
Skarżący T. Ś., osadzony w Zakładzie Karnym, wniósł skargę na pisma Dyrektora Zakładu Karnego i Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, które odmówiły mu dostępu do informacji publicznej zawartej w jego aktach osobowych. Skarżący uważał, że pisma te naruszają jego prawa do informacji publicznej i prawa obywatelskie. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawy te regulują przepisy dotyczące załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych, a nie przepisy o dostępie do informacji publicznej. Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ś. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego [...] w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 28 marca 2009 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 1 kwietnia 2009 r. T. Ś. wniósł skargę na następujące pisma organów Służby Więziennej, które nazwał decyzjami:
1. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S.
2. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S.
3. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu.
Skarżący podniósł, iż powyższymi pismami odmówiono mu dostępu do informacji publicznej zawartej w jego aktach osobowych w Zakładzie Karnym Nr [...] w S. i Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Opolu. W ocenie skarżącego pisma te , poprzez brak realizacji art. 1 § 2 k.k.w., art. 4 §2 k.k.w. i art. 5 § 1 k.k.w. naruszają jego prawa do informacji publicznej oraz prawa obywatelskie
z art. 51 ust. 2,3,4 i 5 Konstytucji R.P.
Skarżący wniósł o ich uchylenie oraz zobowiązanie organów do udostępnienia informacji zebranych w jego aktach osobowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach z dnia 1 lipca 2009r. powyższa skarga została zadekretowana
w repertorium SAB pod sygnaturą IV SAB /GI 49/09
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego Nr [...] w S. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku
o oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżący T. Ś. odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym Nr [...] w S. Załatwianie skarg osób osadzonych w zakładach karnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych ( Dz.U.Nr 151, poz. 1647). Zdaniem organu uregulowanie art. 102 pkt 9 K.kw. dające skazanemu prawo do zapoznania się z opiniami, sporządzanymi przez administrację zakładu karnego, oraz art. 7 § 1 i § 3 K.k.w., przyznają osobie odbywającej karę pozbawienia wolności możliwość skutecznego dochodzenia i weryfikowania stwierdzonych rozbieżności w opiniach sporządzanych na jego temat.
Dlatego zastosowany tryb weryfikowania pism skazanego był zgodny
z obowiązującymi przepisami rozporządzenia z dnia 13 sierpnia 2003 r., co skutkować winno odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt IV SAB/GI 49/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość
i przekazał rozpoznanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Opolu, jako Sądu właściwego miejscowo.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 1 września 2009 r., skargę T. Ś.
z dnia 28 marca 2009 r. rozdzielono na trzy sprawy o sygnaturach akt:
- II SAB/Op 23/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu z dnia [...], nr [...]),
- II SAB/Op 24/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego
Nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...] nr [...]),
- II SAB/Op 25/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...]., nr[...] )
Powyższego wyodrębnienia spraw dokonano, bowiem w skardze z dnia 28 marca 2009 r., wyraźnie zostały wyliczone w/w pisma, określone jako "decyzje".
Skarga zawierała ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący pomimo wezwania przez sąd nie złożył wniosku o przyznanie pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/ Op 24/09 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2009 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 10 grudnia 2009 r. skarżący T. Ś., zarzucił sądowi, że żadna z wniesionych przez niego skarg nie była skargą na bezczynność organu. Podniósł, że wniósł skargę "o wszczęcie postępowania w związku z pozbawieniem go praw publicznych i praw człowieka", na organy służby więziennej i osoby publiczne. Zaznaczył przy tym, że "działanie organów nie ma nic wspólnego z bezczynnością".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 stycznia 2010 r. wykreślono sprawę
z repertorium "II SAB" o sygn. akt II SAB/Op 24/09 w przedmiocie informacji publicznej, przyjmując, że skarga strony dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...]
w S. i wpisano do repertorium "SA" pod kolejnym numerem II SA/Op 142/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane
w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach ( art. 3 § 3 P.p.s.a.).
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję,
a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.
Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym.
Skarga na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...], nr [...], na odmowny sposób załatwienia prośby z dnia [...], w przedmiocie udostępnienia do wglądu dokumentacji osobopoznawczej, które z uwagi na informacje zawarte w takiej dokumentacji osoby pozbawionej wolności, nie spełniają kryterium " informacji o sprawach publicznych", nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych i nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego.
Przy tym skarżący T. Ś. w piśmie procesowym z dnia 5 grudnia 2009 r. wyraźnie zaznaczył, że jego skarga nie dotyczy bezczynności organu w przedmiocie informacji publicznej.
Dlatego skarga wniesiona przez T. Ś. podlegała odrzuceniu, gdyż nie dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego ( art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ).
Na marginesie trzeba wskazać skarżącemu, że nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności wykonują nie tylko organy Służby Więziennej, ale też Sąd powszechny, w szczególności Sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 K.kw. Natomiast zgodnie
z cyt. rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych (...) skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem" i pracownika Służby Więziennej, zwanego dalej "pracownikiem" załatwiają odpowiednio –
w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych: Kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, dyrektor okręgowy służby więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło