II SA/Op 143/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ś. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr 1 w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 marca 2009r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 1 kwietnia 2009r. T. Ś. wniósł skargę na następujące pisma : 1. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S.; 2. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. oraz 3. [...] z dnia [...] Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu Skarżący podniósł, iż przywołanymi wyżej pismami odmówiono mu dostępu do informacji publicznej zawartej w jego aktach osobowych, w Zakładzie Karnym nr [...] w S. i Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Opolu. W ocenie skarżącego pisma te, poprzez brak realizacji art. 1 § 2 k.k.w., art. 4 § 2 k.k.w. i art. 5 § 1 k.k.w. naruszają jego prawa do informacji publicznej oraz prawa obywatelskie określone w art. 51 ust. 2,3,4 i 5 Konstytucji R.P. Skarżący wniósł o ich uchylenie oraz zobowiązanie organów do udostępnienia informacji zebranych w jego aktach osobowych. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 1 lipca 2009r. powyższa skarga została zadekretowana w repertorium SAB pod sygnaturą IV SAB /GI 49/09 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej w Opolu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia wniosku o oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący T. Ś. odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym Nr [...] w S., jego status jest więc regulowany przepisami rozdziału X ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.). Prawa i obowiązki skarżącego, jako skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności określają przepisy tej ustawy. Skargi wnoszone przez skarżącego nie stanowią sprawy sądowo administracyjnej w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270- ze zm.). Przedstawiane w skardze żądania dotyczą sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności, a w szczególności żądania przez skazanego nieograniczonego wglądu do akt osobowych, prowadzonych przez administrację zakładu karnego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Kognicja Sądu administracyjnego nie obejmuje rozstrzygania spraw z zakresu praw i obowiązków osadzonego w zakładzie karnym. Ponadto wyjaśniono, iż zgodnie z art. "109 pkt 9 k.k.w." - błędnie oznaczono (winno być 102 pkt 9 k.k.w.), skarżący jako skazany ma prawo zapoznawania się z opiniami sporządzonymi przez administrację zakładu karnego, stanowiącymi podstawę podejmowanych wobec niego decyzji, zaś zgodnie z art. 102 pkt 10 k.k.w. ma prawo składnia wniosków, skarg i próśb organowi właściwemu do ich rozpatrzenia oraz przedstawiania ich w nieobecności innych osób, administracji zakładu karnego, kierownikowi jednostek organizacyjnych służb więziennej, sędziemu penitencjarnemu, prokuratorowi oraz Rzecznikowi Praw Obywatelskich. Załatwienie skarg osób osadzonych w zakładach karnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1647). Odnosząc się do zarzutów skarżącego wyjaśniono, iż T. Ś. wielokrotnie korzystał ze wskazanych uprawnień i nigdy nie odmawiano mu ich realizacji. Głównym zarzutem wnoszonych przez skarżącego skarg, jest brak bezpośredniego wglądu do dotyczących go akt osobowych, czego przepisy k.k.w. i wykonawcze nie przewidują, bowiem informacje zawarte w jego aktach osobowych nie spełniają kryterium informacji o sprawach publicznych w rozumieniu ustawy. Pismem procesowym z dnia 12 lipca 2009r., T. Ś. wniósł o oddalenie wniosków o odrzucenie skargi ewentualnie oddalenie skargi jako "wniosków lekceważących" ustawę o dostępie do informacji publicznej oraz jawnie przeciwstawiających się nakazom Konstytucji RP Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt IV SAB/GI 49/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał rozpoznanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jako Sądu właściwego miejscowo. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 1 września 2009r., skargę T. Ś. z dnia 28 marca 2009r. rozdzielono na trzy sprawy o sygnaturach akt: - II SAB/Op 23/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu z dnia [...], nr [...]), - II SAB/Op 24/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. z dnia [...] nr [...]), - II SAB/Op 25/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora zakładu Karnego nr [...] w S. z dnia [...] , nr [...]). Powyższego wyodrębnienia spraw dokonano, bowiem w skardze z dnia 28 marca 2009r., wyraźnie zostały wyliczone w/w pisma, określone przez skarżącego jako "decyzje". Skarga zawierała ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący, nie złożył wniosku o przyznanie pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 grudnia 2009r., sygn. akt II SAB/ Op 25/09 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania,. Pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2009r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 10 grudnia 2009r., skarżący T. Ś., zarzucił Sądowi, że żadna z wniesionych przez niego skarg nie była skargą na bezczynność organu. Podniósł, że wniósł skargę "o wszczęcie postępowania w związku z pozbawieniem go praw publicznych i praw człowieka" przez organy służby więziennej i osoby publiczne. Działania tych organów nie mają nic wspólnego z bezczynnością. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 stycznia 2010 r. wykreślono sprawę z repertorium II SAB/Op 25/09 w przedmiocie informacji publicznej przyjmując, że skarga strony dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. z dnia [...] nr [...] wpisano do repertorium "SA" pod kolejnymi numerami II SA/Op 143/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Należy jedynie odnotować, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu. W niniejszej sprawie T. Ś. wniósł skargę na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...], nr [...], przekazujące Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w Opolu pismo skarżącego, na odmowny sposób załatwienia jego prośby z dnia 15 lutego 2009r., w przedmiocie udostępnienia do wglądu dokumentacji osobopoznawczej, osoby pozbawionej wolności. Dyrektor Zakładu Karnego pismem tym poinformował przełożonego, że informacje zawarte w dokumentacji osobopoznawczej osoby pozbawionej wolności, nie spełniają kryterium " informacji o sprawach publicznych". Zaskarżone pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...], nie należy do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 P.p.s.a. aktów administracyjnych a zatem nie przysługuje na to pismo skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.