II SA/Op 143/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. Ś. z dnia 21 sierpnia 2010 r. na postanowienie z dnia 19 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Op 143/10 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. Ś. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie. T. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...], nr [...] , w przedmiocie informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę. W związku z wnioskiem T. Ś. z dnia 11 stycznia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej na zapadłe w sprawie orzeczenie, na skutek sprzeciwu skarżącego na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 marca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Powyższe postanowienie zostało przesłane na adres skarżącego wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu i doręczone T. Ś. w dniu 3 sierpnia 2010 r., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 175 i 176 a. sąd.). W dniu 30 sierpnia 2010 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego, opatrzone datą 21 sierpnia 2010 r. a zatytułowane "Skarga", dotyczące m.in. postanowienia o odmowie przyznania pomocy w sprawie o sygn. akt II SA/Op 143/10, a ponadto postanowień o sygn. akt II SA/Op 141/10 i 142/10. Pismo to zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w T. w dniu 27 sierpnia 2010 r., co wynika ze stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie przesyłki. W piśmie powyższym zawarte zostały zarzuty dotyczące łamania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu praw procesowych skarżącego w sposobie prowadzenia spraw o sygn. akt II SA/Op 141-143, w tym pozbawienie prawa do obrony, jawności oraz zdolności procesowej, a także sfałszowania treści wniesionych skarg. Ponadto skarżący prosił Naczelny Sąd Administracyjny "o odebranie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu spraw o sygn. akt II SA/Op 141-143 i przejecie ich do własnego rozpatrzenia" oraz o odpowiedź "czy ma jakiekolwiek znaczenie Konstytucja RP i Regulamin E.K.P.C. i P.W. i czy jest obowiązek ich przestrzegania". Na mocy zarządzenia Przewodniczącego z dnia 31 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 21 sierpnia 2010 r. poprzez wskazanie zaskarżonych postanowień oraz sprecyzowanie, czy wnosi o ich zmianę czy też uchylenie. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało przesłane za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w T. i doręczone skarżącemu w dniu 6 września 2010 r., w trybie art. 71 § 2 P.p.s.a., co wynika z adnotacji na zwrotnych pocztowych potwierdzeniach odbioru przesyłki (k. 196 i 197 akt sąd.). W aktach sprawy brak jest dowodu dokonania przez skarżącego żądanej czynności w postaci odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zawierać zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie zastosowanie w tym zakresie znajdzie zatem przepis art. 178 P.p.s.a, stanowiący, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym w terminie. Wskazany przepis art. 178 P.p.s.a, nakazuje też odrzucenie przez Sąd zażalenia w razie nieuzupełnienia przez stronę jego braków formalnych w wyznaczonym w terminie. Takie odpowiednie stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do zażalenia, zostało też zaakceptowane w literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie, gdzie wskazuje się, iż zażalenie jest pismem procesowym, które winno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, a także wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 1997 r., sygn. akt III Apz 3/97, opubl. Apel.-Lub. 1998. nr 2, poz. 12; T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 r., s. 582). Zażalenie niespełniające wymagań może ulec konwalidacji w trybie i na zasadach określonych wart. 49 § 1 w zw. z art. 193 i 197 § 2 P.p.s.a, (por. J.P. Tamo, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2004 r., s. 273). Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a, pismo, którego warunków formalnych strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania, i rozstrzygnięcie w tym zakresie ma formę zarządzenia przewodniczącego. Odmiennie jednak jest uregulowana kwestia usuwania braków pism stanowiących środków zaskarżenia. Nieuzuzpełnienie braków tego rodzaju kwalifikowanych pism procesowych powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a), skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a), zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a), sprzeciwu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (art. 259 § 2 P.p.s.a) - (por: T. Woś, op. cit, s. 211). Skarżący w piśmie z dnia 21 sierpnia 2010 r. nie wskazał jednoznacznie, które z dwu postanowień wydanych w sprawie o sygn. akt II SA/Op 143/10 kwestionuje; nie wskazał też zarzutów i wniosków odnośnie tego postanowienia. Z uwagi na treść tego pisma, nazwanego wszak skargą, zaistniała uzasadniona wątpliwość co do intencji jego autora, jeśli chodzi o to, jaki akt chciał zaskarżyć, natomiast Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełnienia braków pisma i precyzowania zamiarów skarżącego. W tej kwestii skarżący, pomimo zobowiązania Sądu nie udzielił odpowiedzi do dnia dzisiejszego. W tych warunkach pismo skarżącego z dnia 21 sierpnia 2010 r. zostało wstępnie zakwalifikowane - zgodnie z literalną jego treścią - jako zażalenie na postanowienie wymienione przez skarżącego w tym piśmie, tj. na ostatnio wydane przez Sąd postanowienie z dnia 19 lipca 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie, określające precyzyjnie rodzaj braku formalnego oraz termin jego uzupełnienia, jak również wskazujące w sposób nie budzący wątpliwości rygor niewykonania wezwania, przesłano skarżącemu i doręczono w dniu 3 sierpnia 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Wyznaczony przez Sąd termin rozpoczął zatem bieg w dniu 7 września 2010 r. i upłynął z dniem 13 września 2010 r. Ponieważ skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do jego odrzucenia, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Niezależnie od tego należy wskazać, że wobec doręczenia skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2010 r. postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r., zażalenie na to postanowienie, sformułowane w piśmie opatrzonym datą 21 sierpnia 2010 r., nadanym pocztą w dniu 27 sierpnia 2010 r., zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 152 § 3 P.p.s.a., który to termin upłynął z dniem 10 sierpnia 2010 r., co stanowi również samodzielną przesłankę do odrzucenia zażalenia. Jak wskazano na wstępie, na zasadzie art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, natomiast zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 178 P.p.s.a., mający z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.