II SA/Op 145/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. i K. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia skargi kasacyjnej L. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Op 145/07 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 12 czerwca 2007 r. wydał wyrok w sprawie ze skargi E. i K. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] r., nr [...], uchylającą decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w O. z dnia [...] r., nr [...] w części dotyczącej zobowiązania L. Ś. do wykonania pomiaru czynników szkodliwych i uciążliwych z zakresu higieny środowiska na granicy posesji i zobowiązującą inwestora do wykonania pomiarów natężenia hałasu w środowisku na granicy posesji z chwilą zakończenia budowy komory lakierniczej, a przed dopuszczeniem obiektu do użytkowania. Sąd w wyroku z dnia 12 czerwca 2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w całości, określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, zasądził na rzecz skarżących od organu zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 500 zł, które wnieśli oni tytułem wpisu od skargi. Wyrok ten wraz uzasadnieniem sporządzonym z urzędu na piśmie został doręczony uczestnikowi postępowania L. Ś. w dniu 2 lipca 2007 r. Pismem przewodnim z dnia 16 lipca 2008 r. zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny pismo L. Ś. z dnia 26 czerwca 2008 r., wysłane przez niego pocztą w dniu 7 lipca 2008 r. na adres Naczelnego Sadu Administracyjnego, zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy i skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez uczestnika. L. Ś. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie dla niego adwokata z urzędu, który w jego imieniu złożyłby skargę kasacyjną o treści powołanej w piśmie z dnia 26 czerwca 2008 r. oraz zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Op 145/07 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy L. Ś.. Strona skarżąca odebrała postanowienie w dniu 22 sierpnia 2008 r., i nie wniosła sprzeciwu. Sprzeciwu nie złożyły także pozostałe strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna L. Ś. podlega odrzuceniu. Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem sądowym, aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), 2) skargę wnosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 220 i art. 221 P.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Termin wniesienia skargi kasacyjnej określono w art. 177 § 1 P.p.s.a., i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia odpisu zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem. Uczestnik postępowania L. Ś. odebrał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 2 lipca 2007 r. Termin zatem do złożenia na nie skargi kasacyjnej upłynął w dniu 1 sierpnia 2007 r. L. Ś. wniósł skargę kasacyjną, zawartą w piśmie z dnia 26 czerwca 2008 r., w dniu 16 lipca 2008 r., a zatem po terminie do jej wniesienia, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. Za datę wniesienia skargi kasacyjnej przez L. Ś. przyjęto dzień 16 lipca 2007 r., to jest dzień nadania przez NSA przesyłki z pismem zawierającym skargę kasacyjną z sądu, który nie był właściwy, na adres sądu właściwego. Skargę kasacyjną wnosi się bowiem, zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a., do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Takie zapatrywanie potwierdza aktualne orzecznictwo sądowe ( patrz; postanowienie z dnia 20 grudnia 2006 r. Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II FSK 1718/06, niepubl., System Informacji Prawnej Lex nr 281815, w szczególności tezę "Art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje tryb wnoszenia skarg kasacyjnych. Strona zobowiązana jest w tym przepisie do wniesienia skargi kasacyjnej nie tylko w określonym terminie, ale także do określonego sądu - sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Stąd też nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia skargi kasacyjnej daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest w tym przypadku dzień, w którym przesyłkę tą sąd niewłaściwy przekazał właściwemu sądowi." Na marginesie jedynie przyjdzie zauważyć, wniesienie przez L. Ś. skargi kasacyjnej do sądu niewłaściwego tj. w dniu 7 lipca 2008 r., także nastąpiło już z przekroczeniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto skargę kasacyjną, zawartą piśmie z dnia 26 czerwca 2008 r. L. Ś. wniósł do Sądu osobiście. Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r., sygn. akt FSK 3/04, (opublikowanym "Monitor Prawniczy" 2004/5/202). Zgodnie z jego tezą "Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 P.p.s.a., jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie." Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a ponieważ nie posiada on kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a, skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, nakazującym także jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a jako niedopuszczalnej. W związku z tym orzeczono jak w sentencji postanowienia.