II SA/Op 145/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt II SA/Op 145/17, utrzymującego w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2018 r. o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych postanawia odrzucić zażalenie. Skarżący J. R., działając przez pełnomocnika z wyboru - adwokata Ł. W., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 900.000 zł, za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych. Postanowieniem z dnia 8 października 2018 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2018 r. o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu, do rąk jego pełnomocnika, w dniu 18 października 2018 r. Pismem z dnia 24 października 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 P.p.s.a.). W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do treści art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 8 października 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2018 r. jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.