II SA/Op 147/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na pismo Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu przyjęcia do aresztu postanawia : odrzucić skargę. Skarżący D. P., pismem z dnia 16 lutego 2011 r., wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na pismo Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], nr [...], przekazujące wniosek skarżącego z dnia 27 stycznia 2011 r., dotyczący stwierdzenia nieważności nakazu przyjęcia do aresztu, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Opolu. Określając kwestionowane pismo jako "decyzja", domagał się jego uchylenia i przekazania wniosku o stwierdzenie nieważności nakazu przyjęcia do aresztu do organu właściwego tj. do Sądu Okręgowego w Opolu celem wszczęcia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności przedmiotowego nakazu przyjęcia. Z uwagi na wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 25 lutego 2011 r., skarga przesłana została do Sądu Okręgowego w Opolu, celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 30 marca 2011 r. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniesiono o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 P.p.s.a.). Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjny stosunków prawnych. W szczególności zaś, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W myśl art. 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu dokonywanej przez sądy administracyjnej kontroli działalności administracji publicznej normowane jest przepisami wskazanej ustawy - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której przepisy maja zastosowanie w innych sprawach jedynie wtedy, gdy wynika to z ustaw szczególnych. Oznacza to, że sądy administracyjne nie prowadzą postępowania administracyjnego w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), której przepisy nie znajdują zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając na uwadze zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych stwierdzić należy, iż obejmuje ona jedynie kontrolę legalności w sprawach z zakresu stosunków administracyjnoprawnych chyba, że ustawa szczególna przewiduje kontrolę sądów administracyjnych także w innych sprawach. Oznacza to, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjnych stosunków prawnych. Istota stosunku administracyjnoprawnego polega natomiast na tym, iż jedną z jego stron zawsze jest organ administracji publicznej, czy też inny podmiot powołany do realizacji zadań administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa jest zobowiązany i uprawniony do władczego rozstrzygania o prawach i obowiązkach drugiej strony, regulowanych przez przepisy prawa administracyjnego. W niniejszej sprawie, stosownie do zgłoszonego w skardze żądania strony dostrzec trzeba, iż D. P. wnosił o przekazanie jego wniosku do Sądu Okręgowego w Opolu, jako organu właściwego do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności nakazu przyjęcia do aresztu. Nie można zatem uznać, że kwestionowane przez skarżącego pismo Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w Opolu podjęte zostało na skutek działania z zakresu administracji publicznej. Wydane wszak zostało w ramach postępowania karnego, które normowane jest przez przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Jego kontrola nie mieści się zatem w kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do regulacji Działu II, rozdziału 1 Kodeksu postępowania karnego, normującego między innymi właściwość sądu, do orzekania w postępowaniu karnym właściwe są sądy powszechne. Jednocześnie też, w myśl przepisów art. 1 – 4 P.p.s.a., kontrola legalności orzeczeń wydawanych w trybie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania karnego, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Taka właściwość sądów administracyjnych nie została również unormowana w Kodeksie postępowania karnego, czy tez innych ustawach. Uwzględniając powyższe, wobec tego, że skarga wniesiona przez D. P. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a należało ją odrzucić. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a stanowi bowiem o odrzuceniu skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyżej na względzie orzeczono jak w sentencji.