II SA/Op 147/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę T. P. J. P. i T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, orzekające o odmowie przyznania pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 marca 2014 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącą T. P. do usunięcia braku formalnego skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że ww. czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone T. P. – do rąk jej męża J. P., w dniu 20 marca 2014 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (k-15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niezachowanie wymogów formalnych, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie. W niniejszej sprawie skarżąca T. P. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżącą pouczono także o konsekwencjach wynikających z braku dokonania czynności. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącej do rąk jej męża J. P., w dniu 20 marca 2014 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Stąd doręczenie należało uznać za skuteczne. Termin do uzupełnienia braku formalnego w sprawie, rozpoczął zatem bieg w dniu 21 marca 2014 r. i upłynął w dniu 27 marca 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca T. P. nie usunęła braku formalnego skargi, nie podpisała bowiem skargi, ani nie nadesłała egzemplarza skargi wraz ze złożonym na niej podpisem. Wobec tego, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.