II SA/Op 147/15

PostanowienieWSA w Opolu2015-10-19

Skład orzekający: Daria Sachanbińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zachodzą przesłanki do sprostowania oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może sprostować oczywiste omyłki w swoim wyroku, w tym błędy pisarskie lub rachunkowe, które nie budzą wątpliwości i wynikają z porównania z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie oczywistość omyłek wynikała z błędnej daty uchwały oraz nieistniejącego w uchwale przepisu, co uzasadniało sprostowanie na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w Oleśnie zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wydał wyrok z dnia 29 września 2015 r., w którym stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części. Następnie Sąd postanowił sprostować oczywiste omyłki w tym wyroku, dotyczące daty uchwały oraz oznaczenia przepisu, którego nieważność stwierdzono.
Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywiste omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Op 147/15, poprzez zastąpienie słów "23 maja" słowami "23 kwietnia" oraz wpisanie w miejsce "§ 2 ust. 7" oznaczenia "§ 2 pkt 7".

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2015 r. ze skargi Prokuratora Rejonowego w Oleśnie na uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 23 kwietnia 2008 r., Nr XXIII/139/08 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, stawek opłat oraz sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów w strefie postanawia sprostować oczywiste omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Op 147/15, w ten sposób, że użyte w wierszu dziewiątym od dołu wyroku słowa "23 maja" zastąpić słowami "23 kwietnia" oraz w miejsce wpisanego błędnie w wierszu szóstym od dołu wyroku "§ 2 ust. 7" wpisać "§ 2 pkt 7". Sprostowanie oczywistej omyłki, zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., może nastąpić z urzędu. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może dotyczyć tak orzeczenia, jak i jego uzasadnienia. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer 2011 r., s. 442). W wyroku z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Op 147/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Oleśnie na uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 23 kwietnia 2008 r., Nr XXIII/139/08 - stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części, podając błędnie, że stwierdzenie nieważności obejmuje m.in. § 2 ust. 7 załącznika nr 2 do tej uchwały. Ponadto Sąd błędnie określił, że skarga dotyczy uchwały Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 23 maja 2008 r. W rozpoznawanej sprawie oczywistość omyłek wynika z samego faktu wydania przez Radę Miejską w Oleśnie uchwały o numerze XXIII/139/08 w dniu 23 kwietnia 2008 r., a nie w dniu 23 maja 2008 r., a także z uwagi na brak w § 2 załącznika nr 2 do zaskarżonej uchwały wskazanej przez Sąd jednostki redakcyjnej, tj. ust. 7. Przepis ten posiada natomiast punkty, w tym pkt 7, który podlegał stwierdzeniu nieważności. Wobec powyższego należało orzec, jak na wstępie, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło