II SA/Op 154/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 marca 2017 r., zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, K. N. powołując się na art. 3 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, złożył skargę – jak twierdził - na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu z dnia 6 marca 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wraz ze skargą K. N. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z akt sprawy wynika, że złożenie skargi zostało poprzedzone następującym postępowaniem. Pismem z dnia 8 lutego 2017 r. K. N. zwrócił się do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu o wydanie kopii odpowiedzi na skargę z dnia 21 czerwca 2016 r., złożoną do Rzecznika Praw Obywatelskich, uzasadniając to brakiem poinformowania go o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Następnie, w piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. skarżący wniósł także o wydanie wykazu wszystkich skarg, ze wskazaniem dat i sygnatur, jakie wpłynęły do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Opolu na funkcjonariuszy Zakładu Karnego w [...] – M. M. i Ł. W. z opisem, czego skargi te dotyczyły. W odpowiedzi na pismo skazanego, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Opolu poinformował, że w zakresie udostępniania dokumentacji postępowań skargowych, przepisy prawa nie nakładają na organ takiego obowiązku, w związku z czym dokumentacja dotycząca postępowań skargowych nie może być skarżącemu udostępniona. Jednocześnie organ wyjaśnił, że każdorazowo otrzymuje on dopowiedzi w związku ze składanymi przez niego pismami i w związku z tym posiada pełną informację w tym zakresie. Co do skargi skierowanej do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, organ wskazał, że skazanego poinformowano o prowadzonych w tym zakresie przez Rzecznika Praw Obywatelskich czynnościach i poinformowano, że od ww. podmiotu skazany powinien oczekiwać odpowiedzi o stanie sprawy. Dodatkowo organ udzielił informacji, że całość dokumentacji dotyczącej wskazanej sprawy została przekazana do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich i po dokonaniu przez tenże podmiot jej weryfikacji, otrzyma odpowiedź. Na opisaną odpowiedź Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu K. N. wniósł skargę do sądu administracyjnego, wskazując w treści skargi, że dotyczy ona odmowy udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalną. Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 154/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, uzasadniając to rozstrzygnięcie brakiem właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest pismo z dnia z dnia 6 marca 2017 r. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w Opolu, w którym udzielono informacji K. N. w zakresie postępowań skargowych na funkcjonariuszy Zakładu Karnego w [...], jakie zaistniały z inicjatywy ww. Zaskarżone pismo odnosiło się także do wyjaśnienia kwestii skargi K. N. wniesionej do Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarga K. N. dotyczy natomiast odpowiedzi jakiej udzielił Dyrektor Generalny Służby Więziennej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, udzielenie odpowiedzi przez właściwy organ Służby Więziennej na skargę osadzonego w zakładzie karnym nie podlega regulacjom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764). Zgodnie z art. 6 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 z późn. zm.) – zwanego dalej: "K.k.w.", skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r., poz. 647). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają: 1) kierownik jednostki organizacyjnej - jeżeli skarga jest do niego adresowana, a nie dotyczy jego bezpośredniej działalności lub bezpośredniej działalności jego zastępcy i podjętych przez nich decyzji, chyba że w tym zakresie zostanie uznana za zasadną; 2) dyrektor okręgowy Służby Więziennej - jeżeli skarga dotyczy działalności nadzorowanej przez niego jednostki organizacyjnej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1 lub w ust. 2; 3) Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona - jeżeli skarga dotyczy działalności okręgowego inspektoratu Służby Więziennej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1; 4) Minister Sprawiedliwości lub osoba przez niego wyznaczona - jeżeli skarga dotyczy działalności Centralnego Zarządu Służby Więziennej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1. Skazany może także, jeżeli K.k.w. nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 K.k.w. zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Stosownie do treści art. 7 § 2 K.k.w., skargi rozpoznaje właściwy sąd powszechny, zgodnie z art. 3 K.k.w. Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, że żaden przepis prawa regulujący zasady postępowania w przypadku wniesienia przez osadzonego skargi czy wniosku dotyczącego naruszenia prawa przez funkcjonariuszy służby więziennej czy aresztu śledczego nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego, jak również czynności sądu penitencjarnego dokonywane były przez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a. W tej sytuacji zasadne jest twierdzenie, że skarga K. N. na odpowiedź jaką udzielił Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej na skargę osadzonego jest niedopuszczalna, bo nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zaistniały zatem podstawy do jej odrzucenia, na zasadzie przywołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.