II SA/Op 159/13

PostanowienieWSA w Opolu2013-10-31

Skład orzekający: Anna Misiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek adwokata ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, obejmujący sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinien zostać uwzględniony w kwocie wynikającej ze stawek minimalnych powiększonych o podatek VAT?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał adwokatowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie wynikającej ze stawek minimalnych, powiększonej o podatek VAT, uznając, że rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata uzasadniały taką wysokość wynagrodzenia. Nie przyznano zwrotu wydatków, ponieważ nie zostały one udokumentowane.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Skarga została oddalona wyrokiem WSA w Opolu. Następnie ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi J. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu J. K. w kwocie 147,60 zł (zawierającej podatek od towarów i usług).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich, wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi J. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu J. K. w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r. skarga ta została oddalona. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy orzekł o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu i odmowie zwolnienia skarżącego z kosztów sądowych. Odpis postanowienia o przyznaniu prawa pomocy został stosownie do art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., w związku z § 35 ust. 2 i 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), przesłany z Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu celem wyznaczenia adwokata z urzędu dla skarżącego. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wyznaczył adwokatem z urzędu J. K., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...]. W dniu 23 sierpnia 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła opinia z dnia 23 sierpnia 2013 r., sporządzona przez adwokata z urzędu, o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K. wraz z adnotacją, że została ona przesłana do wiadomości skarżącemu. Fakt doręczenia opinii skarżącemu wynikał z odpowiedzi adwokata z dnia 17 września 2013 r., udzielonej przez niego po wezwaniu Sądu, doręczonym mu w dniu 13 września 2013 r. W opinii tej adwokat zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącego według norm przepisanych oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach on podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynoszącą 23 %. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi ustanowionemu z urzędu, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K., należy mu przyznać, wynagrodzenie w stawce minimalnej. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata uzasadniał, w ocenie referendarza sądowego, taką wysokość wynagrodzenia. Referendarz sądowy nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, ponieważ nie wykazał on ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). W związku z powyższym na postawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło