II SA/Op 16/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie przyznania nieodpłatnej pomocy w formie posiłku postanawia odrzucić skargę. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 listopada 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Opola, z dnia 13 września 2018 r., nr [...], przyznającą skarżącemu nieodpłatną pomoc w formie posiłku, a także nadającą decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Na zarządzenie sędziego z dnia 28 stycznia 2019 r., skarżący został wezwany przez tut. Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, na czym - jego zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie pouczono skarżącego, że niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu - na adres podany w skardze - w dniu 11 lutego 2019 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 14 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie trzeba wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie do braków formalnych skargi podać należy, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 P.p.s.a.), a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niezachowanie wymogów formalnych skargi może zatem skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wskazany wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie, na czym polega - jego zdaniem - naruszenie prawa lub interesu prawnego. Sąd poinformował skarżącego, że wystarczające jest tylko ogólne podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres podany przez skarżącego w skardze, jako adres jego pobytu, i pod tym adresami doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2019 r. Z tego względu, wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 12 lutego 2019 r. i upływał z końcem dnia 18 lutego 2019 r. (poniedziałek). Z akt sprawy wynika, że we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji postanowienia.