II SA/Op 162/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowaniem i oszacowaniem pojazdu postanawia: odrzucić skargę. A. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 grudnia 2017 r., nr [...] Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez: - własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego, - nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Zobowiązano także skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 743 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej osobiście w dniu 27 kwietnia 2018 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia doręczenia przesyłki (por. k-14 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do opisanych wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Obok wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały i stosunkowy, który w niniejszej sprawie w myśl § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi - 743 zł. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi bowiem, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 342). We wskazanym przepisie jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Niedochowanie warunków własnoręcznie podpisanej skargi, wiąże się natomiast z jej odrzuceniem. A. T. została również wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Kwestia wymogu nadesłania przez stronę odpisów skargi była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13), wydanej w składzie 7 sędziów, orzekł, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Ponadto, zgodnie z zaprezentowanym w ww. uchwale stanowiskiem, nadesłanie przez stronę wymaganych odpisów skargi po wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powołana uchwała NSA posiada na podstawie art. 269 § 1 P.p.s.a., moc wiążącą zasady ogólnej, do której sądy administracyjne muszą się stosować przy rozpoznawaniu przed nimi spraw. Niezachowanie wymogów formalnych, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków tej skargi w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z kolei, nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismami z dnia 23 kwietnia 2018 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych, a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone skutecznie skarżącej w dniu 27 kwietnia 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 4 maja 2018 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie podpisała skargi, nie nadesłała odpisu skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi. Wobec tego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.