II SA/Op 164/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma informującego, że wniosek o przyznanie dodatku mieszkalnego został rozpoznany negatywnie postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od pisma Naczelnika Wydziału Świadczeń Socjalnych Urzędu Miasta [...] z dnia [...], Nr [...] informującego, iż wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego został rozpatrzony negatywnie. W dniu 15 lipca 2008 r., na skutek złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, został skarżącemu doręczony odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. E. S. wniósł zażalenie na zapadły w sprawie wyrok, a także wniósł o "usprawiedliwienie wobec uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zmianę lub uchylenie wyroku jw." Wobec wątpliwości co do przedmiotu wyżej omówionego pisma oraz treści zawartego w nim żądania, wezwano skarżącego pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. do usunięcia braków formalnych pisma, przez jednoznaczne oznaczenie rodzaju wniesionego pisma. Doręczając wezwanie, pouczono skarżącego, iż niezastosowanie się do wezwania, spowoduje pozostawienie pisma z dnia 7 sierpnia 2008 r. bez rozpoznania. Ponadto, działając w trybie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponownie poinformowano skarżącego o zasadach i trybie wnoszenia skargi na zapadły w sprawie wyrok, w szczególności zaznaczając, iż od wyroku przysługuje skarga kasacyjna, która winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Odpowiadając na wezwanie Sądu, E. S. w piśmie z dnia 4 września 2008 r. oświadczył, że nie jest w stanie – jako osoba nie posiadająca wykształcenia prawniczego, prawidłowo oznaczyć złożonego pisma z dnia 18 sierpnia 2008 r. Z tego względu, w ocenie skarżącego, jego pismo powinno zostać rozpatrzone pod względem treści w nim zawartej, a nie od rodzaju użytego "nagłówka". Dalej dodał, że jego pismo w pierwszej jego części nazwane: "zażalenie" jest przejawem niezadowolenia z wydanego przez Sąd wyroku w sprawie dodatku mieszkaniowego. Jeśli chodzi o drugi zarzut zawarty w pkt 2 pisma, skarżący stwierdził, że przedłożył "usprawiedliwienie, w którym wyraził swoje obawy z powodu zaistnienia ( jak do tej pory ) trzech odrębnych wyroków w jednej i tej sprawie dodatku mieszkaniowego, o jaki ubiegam się za okres od kwietnia 2007 r. do września 2007 r. i od października 2007 r. do marca 2008 r." Zdaniem skarżącego, przy uwzględnieniu powyższych okoliczności, starania skarżącego o sporządzenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, w terminie prawem określonym, tj. do 14 sierpnia 2008 r., byłyby przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez E. S. podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, iż wbrew użytej przez skarżącego nazwie, Sąd uznał, iż pismo z dnia 18 sierpnia 2008 r. sporządzone i podpisane osobiście przez E. S., jest w istocie skargą kasacyjną, a nie zażaleniem. Pismo to bowiem zostało wniesione w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 czerwca 2008 r. oddalającego skargę E. S. Ponadto w swej treści kwestionuje zapadły w sprawie wyrok. Potwierdza to także jednoznacznie sam skarżący w piśmie z dnia 4 września 2008 r., twierdząc, że pierwsza część pisma z dnia 18 sierpnia 2008 r. jest przejawem niezadowolenia, "m.in. ze sposobu postępowania administracyjnego, odwoławczego i sądowoadministracyjnego w sprawie dodatku mieszkaniowego, o jaki ubiegam się od marca 2007 r." Uwzględniając zatem powyższe zauważyć przyjdzie, iż zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże, możliwość jej osobistego wniesienia przez stronę ograniczona została brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem przy sporządzaniu skargi kasacyjnej tzw. przymus adwokacki, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w przepisie art. 175 P.p.s.a. Skarżący w treści skargi nie wskazał, aby należał do określonego w tym przepisie kręgu podmiotów, a to, aby był adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym ( art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. ). Art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Pod pojęciem "sporządzenie skargi" należy rozumieć natomiast jej napisanie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego. W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy zatem, iż skarga sporządzona osobiście przez E. S. jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną ( ... ). W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyrażono pogląd, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, opubl. "Monitor Prawniczy" z 2004 r., nr 5, s. 2002 ), czy też Sądu Najwyższego, w którym podkreślano, że niewskazanie uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej powoduje jej niedopuszczalność i konieczność odrzucenia ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2000 r., IV CKN 1008/00; opubl. OSP 2001/12/80 ). Sporządzenie zatem skargi kasacyjnej osobiście przez stronę skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. W tym miejscu wskazać także należy, że Sąd nie odniósł się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zawartego w punkcie 2 pisma z dnia 7 sierpnia 2008 r., albowiem w chwili wnoszenia tego wniosku do Sądu, a zatem w dniu 8 sierpnia 2008 r., termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, nie został uchybiony. Skarżący otrzymał bowiem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 15 lipca 2008 r., a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 14 sierpnia 2008 r. Wobec tego, Sąd pozostawił wniosek o przywrócenie terminu w aktach sprawy, bez nadawania mu dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.