II SA/Op 165/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 19 maja 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. wpłynęła, nadana listem poleconym skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej L. S., sporządzona i podpisana przez jej ojca – J. S. Zaskarżona decyzja uchylała decyzję działającego z upoważnienia Starosty – Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. z dnia [...], nr [...] o zakwalifikowaniu L. S. do Domu Pomocy Społecznej w P. i umieszczeniu jej po uzgodnieniu z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie na liście osób oczekujących pod pozycją nr 14. Na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił zwrócić się do J. S. o uzupełnienie braków formalnych skargi przez podpisanie jej przez L. S., albo przez nadesłanie pełnomocnictwa od skarżącej z ewentualnym wskazaniem przyczyny, dla której skarżąca nie może go podpisać, a to w terminie 7 dni o daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi i w tym celu odroczył rozprawę. Wezwanie zostało doręczone J. S. w dniu 20 października 2005 r. i nie udzielił on na nie żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, czyli zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.s.a., powinna także zawierać podpisy strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepisy ustawy o pomocy społecznej przewidują z kolei, że odwołanie od decyzji w sprawie świadczeń pomocy społecznej może złożyć również inna osoba za zgodą osoby ubiegającej się o świadczenie, obecnie zapis ten zawarty jest w art. 106 ust. 6 ustawy z dnia 13 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 15 kwietnia 2004r., Nr 64, poz. 593 ze zm.), i wszedł w życie z dniem 1 maja 2005r., a który na podstawie art. 150 jej przepisów przejściowych należy stosować do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, zatem i w przedmiotowej sprawie. Należy zauważyć, że również obowiązująca w dacie wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie ustawa o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 1998r., nr 64, poz.414 ze zm.) w art. 44 zawierała takie samo uregulowanie, co do możliwości składania odwołania w sprawach z jej zakresu przez inną osobę za zgodą osoby ubiegającej się o świadczenie. J. S. mógł zatem działać w imieniu córki L. S., za jej zgodą, zasada ta jednakże obowiązuje tylko w postępowaniu administracyjnym, nie obowiązuje natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązują bowiem przepisy wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z nimi pełnomocnikiem strony może być osoba z najbliższej rodziny skarżącej, jak rodzic (art. 35 § 1 p.s.a.), jest ona jednakże obowiązana – na podstawie art. 37 § 1 p.s.a. dołączyć przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym w oparciu o art. 38 p.s.a. za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. W związku z tym Sąd wezwał składającego skargę do uzupełnienia jej braków formalnych przez podpisanie jej przez L. S., albo przez nadesłanie pełnomocnictwa od niej, z ewentualnym wskazaniem przyczyny, dla której nie może go podpisać. J. S. nie odpowiedział na wezwanie Sądu. W związku z tym skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.