II SA/Op 166/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 18 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: przyznać adwokatowi W. F. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej B. K., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa i osiemdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił B. K. adwokata z urzędu oraz orzekł o zwolnieniu ww. od kosztów sądowych w części, obejmującej wpis od skargi, w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 18 lutego 2013 r., nr [...]. Na podstawie wydanego przez referendarza sądowego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat W. F., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w Opolu, przy ul. Ozimskiej 67/3. Pełnomocnik skarżącej reprezentował ją na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w dniu 26 września 2013 r., na której to rozprawie złożył m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte. Kolejną czynnością procesową pełnomocnika, wobec oddalenia skargi, było złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, a następnie sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik składając skargę kasacyjną ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 1 września 2015 r., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok tut. Sądu i zaskarżoną decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz skarżącej, kwotę 350 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm.). W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnikiem skarżącej, adwokat W. F. występował na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 26 września 2013 r. Ponadto, złożył wniosek o sporządzenie zapadłego orzeczenia oraz sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia, znajdującego zastosowanie w sprawie z uwagi na datę złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia, wynagrodzenie minimalne adwokata występującego przed sądem administracyjnym I instancji wynosi 240 złotych, a za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia), co wynosi łącznie 360 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23%, daje to kwotę 442,80 złotych. Wobec powyższego, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia w podanej wyżej wysokości, co referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.